پنل مدیریت اینستنس ولتر

API ولتر برای مدیریت اینستنس دو شیوه دارد. کارهای فوری مثل روشن کردن (start)، خاموش کردن (halt)، راه‌اندازی مجدد، نصب دوباره (reinstall) و بازگردانی (restore) هر کدام یک درخواست جدا دارند. تغییر پلن، برچسب، بکاپ، محافظت DDoS‏، IPv6، گروه فایروال و اتصال به VPC اما با تغییر ویژگی‌های همان اینستنس انجام می‌شود. جدول همین بخش سازوکار هر فرمان را نشان می‌دهد.

این تفاوت برای کاربر نهایی یعنی هر تغییر باید پیش از اجرا روشن توضیح داده شود: کدام تغییر روی سرویس در حال کار اثر می‌گذارد، کدام هزینهٔ تازه دارد و کدام برگشت‌پذیر نیست. پنل آیندهٔ ولتر باید این ریزه‌کاری‌ها را با پیام فارسی روشن توضیح دهد، همان‌طور که امروز پنل هتزنر پیش از تغییر پلن توصیه به خاموش کردن سرور می‌کند.

ولتر پلن‌ها را با پیشوند شناسه دسته‌بندی می‌کند: vc2 برای Cloud Compute با vCPU اشتراکی، vhf برای High Frequency با فرکانس بالا و دیسک NVMe‏، vhp برای High Performance‏، voc برای Optimized Cloud با vCPU اختصاصی و vcg برای سرورهای GPU. مشخصات دقیق و قیمت هر پلن از API زندهٔ ولتر خوانده می‌شود و در کاتالوگ ایران‌کلاد عدد ثابتی برای آن ثبت نشده است.

نوع پلن روی کارهای مدیریتی هم اثر دارد. در API ولتر، تغییر پلن فقط به سمت ارتقا تعریف شده است، پس انتخاب اولیه را با حاشیهٔ رشد معقول انجام دهید. برای سرویس‌هایی که بار پردازشی ثابت دارند، پلن‌های vCPU اختصاصی پیش‌بینی‌پذیرترند و برای وب‌سایت‌های کوچک و ربات‌ها، Cloud Compute معمولاً کافی است. ابزار پیشنهاد پلن برای سرورهای داخلی ایران‌کلاد هم دید خوبی از نیاز منابع می‌دهد.

در اصطلاح ولتر، halt یعنی خاموش کردن اینستنس. نکتهٔ مهم برای هر سرور خارجی، از جمله ولتر، این است که خاموش بودن به معنای آزاد شدن منابع نیست؛ ارائه‌دهنده دیسک و IP را نگه می‌دارد و هزینه را هم حساب می‌کند. در سیستم ایران‌کلاد هم صورت‌حساب ساعتی تا حذف سرور ادامه دارد، نه تا خاموش شدن آن.

reinstall سیستم‌عامل را از نو روی همان اینستنس نصب می‌کند و داده‌های دیسک از بین می‌رود؛ restore اما دیسک را با یک بکاپ یا اسنپ‌شات قبلی جایگزین می‌کند. تفاوت این دو در لحظهٔ بحران تعیین‌کننده است: اگر سیستم آلوده یا خراب شده و فقط محیط تمیز می‌خواهید، نصب دوباره کافی است؛ اگر داده‌ها مهم‌اند، باید از قبل بکاپ یا اسنپ‌شات داشته باشید.

ولتر برای ارتباط خصوصی بین اینستنس‌ها VPC دارد و اتصال یا جداسازی اینستنس از VPC را از طریق API ممکن می‌کند. reverse DNS برای IPv4 تنظیم‌پذیر است و هنگام ساخت می‌توان یک IP رزروشده را به اینستنس داد. گروه فایروال ولتر به اینستنس نسبت داده می‌شود و محافظت DDoS هم به‌صورت یک ویژگی روی همان اینستنس فعال یا غیرفعال می‌شود.

یک قاعدهٔ امنیتی ایران‌کلاد مستقل از ارائه‌دهنده است: پورت‌های ارسال ایمیل خروجی (۲۵، ۴۶۵ و ۵۸۷) روی سرورهای خارجی برای جلوگیری از اسپم بسته می‌شوند و کاربر نمی‌تواند آن‌ها را باز کند. این سیاست امروز روی سرورهای هتزنر و دیجیتال‌اوشن اجرا می‌شود. اگر سرویس شما به ارسال مستقیم ایمیل وابسته است، از همین حالا برایش راه دیگری در نظر بگیرید و قوانین استفادهٔ مجاز را بخوانید.

یکی از فیلدهای ساخت اینستنس در API ولتر، «اسکیمای کاربر» است که می‌تواند root یا کاربر محدود (limited) باشد. با کاربر محدود، ورود اولیه با یک حساب غیر root انجام می‌شود و دسترسی مدیریتی فقط با sudo گرفته می‌شود؛ رویکردی که سطح خطر را پایین می‌آورد. کلیدهای SSH، هاست‌نیم، تگ‌ها و user-data برای cloud-init هم هنگام ساخت قابل تعیین‌اند.

اینکه کدام‌یک از این گزینه‌ها در فرم سفارش ولتر در ایران‌کلاد عرضه شود، پیش از فعال‌سازی مشخص می‌شود. در سرورهای فعال امروز، رمز root پس از سفارش فقط یک بار نمایش داده می‌شود و ورود با رمز و کلید هر دو ممکن است. توصیهٔ ما برای هر سرور خارجی این است که همیشه کلید SSH ثبت کنید و پس از اولین ورود، رمز root را با یک رمز قوی از ابزار ساخت رمز عوض کنید.

سیستم صورت‌حساب سرورهای خارجی ایران‌کلاد برای همهٔ ارائه‌دهنده‌ها یک منطق دارد: قیمت ماهانهٔ ارائه‌دهنده با نرخ روز ارز و کارمزد ایران‌کلاد به تومان تبدیل و به بالا تا هزار تومان گرد می‌شود، سپس بر ساعت‌های ماه جاری شمسی تقسیم و هر ساعت کامل یک بار از کیف پول کسر می‌شود. نرخ ارز هر ساعت به‌روزرسانی می‌شود و تأثیر آن را با مبدل ارز تخمین می‌زنید.

شروع صورت‌حساب هم به آنلاین شدن واقعی سرور گره خورده است: تا وقتی ارائه‌دهنده سرور را روشن گزارش نکند، چیزی کسر نمی‌شود و اگر سرور در ۲۰ دقیقه آماده نشود، سفارش بدون هزینه لغو می‌شود. این قواعد امروز برای هتزنر و دیجیتال‌اوشن اجرا می‌شود؛ وقتی ولتر فعال شود، قیمت ساعتی هر پلن پیش از سفارش نمایش داده خواهد شد.

برای هر سرور خارجی فعال، اگر کیف پول هزینهٔ ساعت بعد را نپوشاند، سرور خاموش و معلق می‌شود و پیامک دریافت می‌کنید. ۴۸ ساعت فرصت دارید کیف پول را شارژ کنید و بلافاصله پس از تأیید پرداخت، سرور خودکار روشن می‌شود. پس از پایان مهلت، سرور نزد ارائه‌دهنده حذف می‌شود و IP‌های شناوری که پنل برای آن ساخته آزاد می‌شوند.

این روند در کد صورت‌حساب ساعتی برای همهٔ سرورهای خارجی یکسان نوشته شده است. ترافیک مازاد اما قاعدهٔ مخصوص هر ارائه‌دهنده دارد و امروز فقط برای هتزنر و دیجیتال‌اوشن پیاده شده است؛ نحوهٔ شمارش ترافیک ولتر پیش از فعال‌سازی، صریح در همین صفحه اعلام می‌شود.

اگر به سرور خارجی با پنل کامل نیاز دارید، پنل هتزنر امروز کنسول وب، حالت Rescue، نمودار مصرف، اسنپ‌شات و فایروال با قانون دلخواه دارد و پنل دیجیتال‌اوشن بکاپ، والیوم، IP رزرو و فایروال پایه. هر دو را در پنل مدیریت هتزنر و پنل مدیریت دیجیتال‌اوشن با جزئیات توضیح داده‌ایم.

اگر بعداً بخواهید سرویس را به ولتر منتقل کنید، کار پیچیده‌ای نیست: داده‌ها را با rsync منتقل کنید، پایگاه داده را خروجی بگیرید و پس از تست، رکورد DNS را عوض کنید. برای کاربران داخل ایران هم سرور ابری ایران‌کلاد با تأخیر کم در دسترس است. پیش از هر انتقال، پورت‌ها را با ابزار بررسی پورت و گواهی را با تست SSL کنترل کنید.

تا وقتی مدیریت زندهٔ ولتر فعال نشده، دربارهٔ چند موضوع قولی نمی‌دهیم: کدام فرمان‌های API در پنل اول عرضه می‌شوند، قیمت تومانی هر پلن، قاعدهٔ ترافیک مازاد و زمان دقیق فعال‌سازی. هر چیزی که در فهرست فرمان‌های این صفحه می‌بینید، توانایی API ولتر است، نه امکانی که امروز در حساب شما کار کند.

هدف این صفحه این است که پیش از تصمیم، تصویر روشنی داشته باشید. اگر پروژه‌تان منتظر ولتر است، می‌توانید از امروز با یکی از ارائه‌دهنده‌های فعال شروع کنید و ساختار سرویس را طوری بچینید که جابه‌جایی بعدی ساده باشد؛ مثلاً داده‌ها را روی والیوم جدا نگه دارید و پیکربندی را با اسکریپت یا cloud-init بنویسید.