آی‌پی من: آدرس IP عمومی شما

هیچ جادویی در کار نیست: وقتی مرورگر این صفحه را درخواست می‌کند، سرور ایران‌کلاد آدرسی را که اتصال از آن آمده می‌بیند و همان را در صفحه چاپ می‌کند. نوع آدرس هم ساده تشخیص داده می‌شود؛ اگر آدرس دونقطه داشته باشد IPv6 است و در غیر این صورت IPv4. در کنار آن، رشتهٔ User-Agent مرورگر شما نمایش داده می‌شود که نام و نسخهٔ مرورگر و سیستم‌عامل را در خود دارد.

اگر از VPN یا پراکسی استفاده می‌کنید، آی‌پی سرور VPN نمایش داده می‌شود، نه آی‌پی اینترنت خانگی شما. این دقیقاً همان رفتاری است که سرورهای دیگر هم دارند؛ پس اگر قصد دارید آی‌پی را در فایروال یک سرور وارد کنید، با همان وضعیتی صفحه را باز کنید که بعداً به سرور وصل می‌شوید.

اگر شبکهٔ شما هم IPv4 و هم IPv6 دارد، مرورگر یکی از آن‌ها را برای اتصال انتخاب می‌کند و فقط همان یکی نمایش داده می‌شود. برای قانون‌های فایروال باید دقیقاً همان نوعی را وارد کنید که اتصال واقعی با آن برقرار می‌شود.

دانستن آی‌پی عمومی بیشتر از آنچه فکر می‌کنید کاربرد دارد. رایج‌ترین موقعیت‌هایی که مشتریان ما به این صفحه سر می‌زنند:

IPv4 نسخهٔ قدیمی و رایج آدرس‌دهی است و حدود چهار میلیارد آدرس دارد که سال‌هاست تمام شده‌اند؛ به همین دلیل NAT و آی‌پی مشترک این‌قدر رایج شده‌اند. IPv6 با فضای آدرس بسیار بزرگ‌تر طراحی شد تا هر دستگاه بتواند آدرس عمومی مستقل داشته باشد. اطلاعات بیشتر دربارهٔ IPv6 برای سرورها را در صفحهٔ IPv6 بخوانید.

یک تفاوت عملی مهم در قانون‌های فایروال است. در IPv4 یک دستگاه معمولاً یک آدرس عمومی دارد و قانون ‎/32 دقیقاً همان دستگاه را مشخص می‌کند. در IPv6 دستگاه‌ها اغلب برای حفظ حریم خصوصی آدرس موقت می‌سازند و آن را مرتب عوض می‌کنند؛ پس قانون روی یک آدرس تکی IPv6 ممکن است چند ساعت بعد کار نکند. در این حالت پیشوند ‎/64 شبکهٔ خودتان را وارد کنید که ثابت‌تر است و همچنان فقط به شبکهٔ شما محدود می‌شود.

بیشتر اینترنت‌های خانگی و همراه آی‌پی پویا دارند؛ یعنی با خاموش و روشن شدن مودم، قطع و وصل شدن یا گذشت زمان، آی‌پی عمومی عوض می‌شود. اگر SSH سرور را فقط به آی‌پی امروزتان محدود کرده باشید، ممکن است فردا خودتان پشت در بمانید. پس پیش از سخت‌گیری، مطمئن شوید راه جایگزین دارید؛ مثلاً کنسول وب پنل یا امکان ویرایش قانون فایروال از پنل.

سرورها برعکس، آی‌پی ثابت نیاز دارند تا دامنه و سرویس‌ها همیشه به آن‌ها اشاره کنند. سرور ابری ایران‌کلاد هنگام ساخت یک آی‌پی عمومی IPv4 می‌گیرد که در طول عمر سرور ثابت می‌ماند و می‌توانید رکورد A دامنه را با مدیریت DNS به آن متصل کنید.

برای سرویس‌هایی که به سرور شما درخواست می‌فرستند، مثل وب‌هوک درگاه پرداخت یا سامانهٔ پیامک، معمولاً باید آی‌پی سرور را در پنل آن سرویس ثبت کنید و نه آی‌پی خانهٔ خودتان. ثابت بودن آی‌پی سرور یعنی این تنظیم یک‌بار انجام می‌شود و با هر راه‌اندازی دوبارهٔ سرور تکرار نمی‌شود.

اگر تیم شما چند آی‌پی متغیر دارد، به‌جای باز کردن پورت مدیریتی برای محدودهٔ بزرگی از آدرس‌ها، ورود با کلید SSH را اجباری کنید. کلید همیشه با شماست، حتی وقتی آی‌پی عوض می‌شود.

هر سرور جدید در ایران‌کلاد با فایروال فعال تحویل داده می‌شود که پورت‌های ۲۲، ۸۰ و ۴۴۳ و پینگ را باز گذاشته است. اگر آی‌پی ثابت دارید، می‌توانید قانون SSH را طوری تغییر دهید که فقط از آی‌پی شما پذیرفته شود؛ کافی است آی‌پی همین صفحه را با پسوند ‎/32 به‌عنوان مبدأ قانون وارد کنید؛ ردیف «مبدأ قانون فایروال» در کارت بالا همین مقدار را آماده نشان می‌دهد و با دکمهٔ کنارش کپی می‌شود. برای اتصال IPv6، ابزار شبکهٔ ‎/64 شما را هم جدا نشان می‌دهد. این کار تلاش‌های خودکار حدس رمز را از همان لبهٔ شبکه متوقف می‌کند.

برای پورت‌های حساس‌تر مثل دیتابیس هم همین روش کاربرد دارد. بعد از تغییر قانون، با ابزار چک پورت بررسی کنید که پورت از بیرون فیلتر دیده می‌شود. توجه کنید ابزار چک پورت از سرور ما در تهران تست می‌کند، پس نتیجهٔ آن همان چیزی است که هر آی‌پی غیرمجاز دیگری می‌بیند.

بیشتر مشکلاتی که بعد از وارد کردن آی‌پی در یک قانون یا فهرست مجاز پیش می‌آید، از چند اشتباه تکراری ناشی می‌شود. دانستن آن‌ها چند ساعت عیب‌یابی را صرفه‌جویی می‌کند:

روی خود سرور، دستورهای زیر آدرس‌های کارت شبکه و مسیر خروجی را نشان می‌دهند. یک ترفند کاربردی: وقتی با SSH به سرور وصل هستید، متغیر SSH_CLIENT آی‌پی شما را از دید سرور نشان می‌دهد؛ یعنی همان آدرسی که باید در قانون فایروال وارد کنید.

برای نمایش آی‌پی، صفحه باید روی سرور ساخته شود؛ پس سرور ایران‌کلاد آی‌پی و User-Agent شما را می‌بیند، همان‌طور که هر سایت دیگری که باز می‌کنید می‌بیند. این ابزار آن‌ها را در پایگاه داده ذخیره نمی‌کند، حساب کاربری نمی‌خواهد و نتیجه را برای کسی نمی‌فرستد. فقط مثل هر وب‌سایتی، لاگ عمومی درخواست‌های وب ممکن است ثبت شود.

آی‌پی عمومی راز نیست، اما بی‌اهمیت هم نیست. از روی آن می‌شود اپراتور اینترنت و شهر تقریبی را حدس زد، ولی نشانی دقیق منزل یا هویت شما را نمی‌توان فهمید. با این حال، آی‌پی را بی‌دلیل در انجمن‌های عمومی منتشر نکنید؛ هدف قرار گرفتن مودم با اسکن پورت یا حجم زیاد ترافیک برای مهاجم آسان‌تر می‌شود.

دربارهٔ مودم خانگی هم یک توصیهٔ ساده داریم: رابط مدیریت مودم را روی اینترنت باز نگذارید و رمز پیش‌فرض آن را عوض کنید. آی‌پی عمومی شما برای ربات‌های اسکن‌کننده فقط یک عدد در فهرست بلندی از آدرس‌هاست و آن‌ها دنبال دستگاه‌هایی می‌گردند که با رمز کارخانه باز مانده‌اند.

ابزار فقط آی‌پی همین اتصال را نشان می‌دهد و اطلاعاتی مثل اپراتور، شهر یا شمارهٔ شبکهٔ خودمختار را نمایش نمی‌دهد؛ برای دیدن اپراتور و ASN و سنجش تأخیر تا سرور ایران‌کلاد از بررسی اتصال استفاده کنید. اگر هم‌زمان IPv4 و IPv6 دارید، فقط یکی از آن‌ها دیده می‌شود. اگر بین شما و اینترنت پراکسی شرکتی وجود داشته باشد، آی‌پی همان پراکسی نمایش داده می‌شود.

اگر برای پروژه‌تان سروری با آی‌پی ثابت داخل ایران لازم دارید، سرور ابری با پرداخت ساعتی گزینهٔ مناسبی است؛ پلن mini از ۱٬۱۰۰ تومان در ساعت شروع می‌شود و شبکهٔ خصوصی و فایروال بدون هزینهٔ جداگانه در اختیار شماست. برای مقایسهٔ پلن‌ها به صفحهٔ قیمت‌ها سر بزنید.