برنامهریزی مهاجرت: قبل از اولین دستور
بیشتر مهاجرتهایی که خراب میشوند، بهخاطر چیزی خراب میشوند که کسی یادش نبوده: یک cron شبانه، یک پورت غیرمعمول، یک فایل تنظیمات بیرون از پوشهٔ پروژه. پس قبل از هر کاری، از سرور فعلی فهرست کاملی بگیرید و برای هر سرویس بنویسید روی سرور جدید چطور تستش میکنید.
زمان جابهجایی را در ساعت کمترافیک انتخاب کنید و از قبل به کاربرانی که ممکن است اثر ببینند خبر بدهید. اگر چند سرور دارید، سقف سرور حساب را از قبل افزایش دهید؛ حساب تازه با سقف یک سرور شروع میشود و درخواست افزایش سهمیه باید بررسی شود.
یک برنامهٔ بازگشت هم بنویسید: اگر بعد از جابهجایی DNS مشکلی دیدید که سریع حل نمیشود، رکورد A را به IP قدیم برگردانید. به همین دلیل سرور قدیم را تا چند روز روشن نگه دارید و در این مدت دادهای را که روی سرور تازه نوشته شده، پیش از برگشت به سرور قدیم منتقل کنید. داشتن این برنامه از قبل، تصمیم گرفتن در لحظهٔ استرس را خیلی سادهتر میکند.