همهٔ سیستم‌ها عملیاتی‌اند
ایران‌کلاد
ورود ثبت‌نام
سرویس فعال — رایگان

شبکهٔ خصوصی بین سرورها، رایگان

سرورهای ابری خود را در یک شبکهٔ ایزولهٔ لایهٔ ۲ کنار هم بگذارید تا با آدرس داخلی مثل 10.0.0.2 و بدون عبور از اینترنت با هم حرف بزنند. دیتابیس، کش و API‌های داخلی دیگر لازم نیست روی آدرس عمومی باز باشند. ساخت شبکه و ترافیک داخل آن رایگان است.

ساخت شبکهٔ خصوصی فایروال

حساب دارید؟ ورود به پنل

رایگان،  تا ۱۰ شبکه در هر حساب،  ترافیک داخلی بدون هزینه

10.0.0.0/24 — شبکهٔ سطح ۲
ترافیک داخلی ایزولهبدون هزینه

معرفی

شبکهٔ خصوصی لایه ۲ بین سرورها

سرورهای خود را در یک شبکهٔ ایزولهٔ سطح ۲ قرار می‌دهید تا با آدرس‌های خصوصی RFC1918 (مثلاً 10.0.0.0/24) مستقیم و امن با هم گفت‌وگو کنند، بدون عبور از اینترنت عمومی. این ترافیک داخلی ایزوله و رایگان است.

مناسب جداسازی لایهٔ پایگاه‌داده از وب، خوشه‌بندی و معماری چندلایه است. بدون نقطهٔ خروج عمومی، داده‌های حساس میان سرورها محافظت می‌شوند.

شبکه + ترافیک داخلی
رایگان
تا ۱۰ شبکهٔ فعال
برای هر سرور
۷ شبکه
هر شبکه یک کارت جدا
در هر شبکه (⁦/24⁩)
۲۵۲ سرور
چند شبکه قابل ساخت
آدرس RFC1918
۱۳ بازه
همه ⁦/24⁩

امکانات

شبکهٔ خصوصی چه امکاناتی دارد؟

ایزولاسیون لایهٔ ۲

هر شبکه یک بخش جدای لایهٔ ۲ است؛ ترافیک شبکه‌های مختلف و مشتری‌های مختلف هم را نمی‌بیند.

بدون دسترسی اینترنت

کارت شبکهٔ خصوصی فقط از داخل همان شبکه در دسترس است و هیچ پورتی از آن روی اینترنت باز نمی‌شود.

چند شبکه برای هر سرور

هر سرور می‌تواند عضو تا ۷ شبکه باشد؛ مثلاً لایهٔ وب در یکی و لایهٔ دیتابیس در دیگری.

۱۳ بازهٔ آدرس آماده

از بازه‌های خصوصی RFC1918 انتخاب کنید: 10.x‏، 172.16.x یا 192.168.x، همه با اندازهٔ ⁦/24⁩.

تخصیص خودکار آدرس

جداسازی شبکه، MAC و IP خصوصی خودکار اختصاص داده می‌شود و تنظیم دستی لازم نیست.

کاملاً رایگان

تا ۱۰ شبکهٔ فعال در هر حساب، بدون هزینه و بدون محاسبهٔ ترافیک داخلی.

نمونه

سه سرور در یک شبکه، در عمل

سه سرور در یک شبکهٔ خصوصی 10.0.0.0/24 با گیت‌وی 10.0.0.1. وب‌سرور برای رسیدن به API و دیتابیس فقط از آدرس خصوصی استفاده می‌کند و این دو سرور هیچ پورت عمومی بازی برای این ارتباط ندارند.

web-1   eth1  10.0.0.2/24
api-1   eth1  10.0.0.3/24
db-1    eth1  10.0.0.4/24

# روی web-1:
curl http://10.0.0.3:8080/users  # api-1 از طریق شبکهٔ خصوصی
psql -h 10.0.0.4 -U app          # db-1 از طریق شبکهٔ خصوصی

هزینه

رایگان، با سقف‌های روشن

ساخت شبکه، اتصال سرور و ترافیک سرور به سرور داخل شبکه هیچ مبلغی از کیف پول کم نمی‌کند. فقط خود سرورهای ابری طبق پلن‌شان و ترافیک عمومی آن‌ها مثل همیشه حساب می‌شود.

شامل است

  • تا ۱۰ شبکهٔ فعال در هر حساب و تا ۲۵۲ سرور در هر شبکه
  • عضویت هر سرور در حداکثر ۷ شبکه، هر شبکه با کارت شبکهٔ جدا
  • تخصیص خودکار IP خصوصی ثابت از ۱۳ بازهٔ ⁦/24⁩ آماده
  • جداسازی کامل از شبکه‌های دیگر و مشتری‌های دیگر

فعلاً شامل نیست

  • بازهٔ آدرس دلخواه یا بزرگ‌تر از ⁦/24⁩
  • NAT مدیریت‌شده و دسترسی اینترنت از خود شبکه
  • اتصال مستقیم دو شبکه یا اتصال به سرورهای بیرون از ایران‌کلاد
  • رمزنگاری خودکار ترافیک و فیلتر فایروال روی کارت خصوصی
ساخت شبکهٔ خصوصی

حساب دارید؟ ورود و ساخت شبکه

برای عضو کردن سرور، ابتدا یک سرور ابری لازم دارید.

۵ گام تا شروع

راه‌اندازی شبکهٔ خصوصی در پنج گام

همهٔ مراحل از پنل انجام می‌شود و چند دقیقه بیشتر طول نمی‌کشد.

  1. گام ۱: باز کردن بخش شبکهٔ خصوصی

    در پنل، از گروه «شبکه و امنیت» گزینهٔ «شبکهٔ خصوصی» را باز کنید.

  2. گام ۲: ساخت شبکه

    یک نام لاتین مثل db-net وارد کنید و بازهٔ آدرس را انتخاب کنید؛ پیش‌فرض 10.0.0.0/24 است.

  3. گام ۳: اتصال سرورها

    در صفحهٔ شبکه، سرورهای عضو را یکی‌یکی اضافه کنید. هر سرور یک کارت شبکهٔ جدید با اولین آدرس آزاد می‌گیرد و پنل آن آدرس را نشان می‌دهد.

  4. گام ۴: تنظیم سرویس‌ها

    سرویس‌های داخلی را روی آدرس خصوصی تنظیم کنید؛ مثلاً bind-address در MySQL برابر 10.0.0.5 و bind در Redis برابر 10.0.0.6.

  5. گام ۵: آزمایش ارتباط

    از سرور دیگری در همان شبکه با ping 10.0.0.5 یا curl http://10.0.0.5:8080 بررسی کنید که پاسخ بدون عبور از اینترنت می‌رسد.

راهنمای کامل

راهنمای کامل شبکهٔ خصوصی ایران‌کلاد

شبکهٔ خصوصی به سرورهای شما اجازه می‌دهد با آدرس‌های داخلی و بدون عبور از اینترنت با هم صحبت کنند؛ چیزی شبیه شبکهٔ محلی دفتر، اما بین سرورهای ابری در دیتاسنتر. در این راهنما می‌خوانید شبکه چطور ساخته و به سرور وصل می‌شود، کدام بازه‌های آدرس در دسترس‌اند، سقف‌ها چیست، معماری‌های رایج چه شکلی دارند و چه کارهایی از شبکهٔ خصوصی برنمی‌آید.

۱۲ بخش حدود ۷ دقیقه مطالعه

فهرست مطالب

شبکهٔ خصوصی چیست و چرا به آن نیاز دارید؟

هر سرور ابری یک آدرس عمومی دارد که از اینترنت دیده می‌شود. وقتی دو سرور شما با همین آدرس‌های عمومی با هم حرف می‌زنند، پورت دیتابیس یا کش باید روی آدرس عمومی باز باشد و هر خطای کوچکی در تنظیم دسترسی، آن را در معرض اسکن‌های اینترنتی قرار می‌دهد. شبکهٔ خصوصی این مشکل را از ریشه حل می‌کند: یک بخش ایزولهٔ لایهٔ ۲ که فقط سرورهای عضو خودتان در آن هستند.

سرویس‌هایی مثل MySQL‏، PostgreSQL‏، Redis یا صف پیام فقط روی آدرس خصوصی گوش می‌دهند و اصلاً از اینترنت قابل دسترسی نیستند. وب‌سرور شما همچنان روی آدرس عمومی به کاربران پاسخ می‌دهد، اما برای خواندن داده مستقیم از مسیر داخلی به دیتابیس وصل می‌شود.

این سرویس برای هر پروژه‌ای که بیش از یک سرور دارد مناسب است: فروشگاه اینترنتی با سرور وب و دیتابیس جدا، API با چند سرور پردازش، کلاستر Kubernetes یا k3s و هر معماری چندلایه که در آن فقط لایهٔ جلویی باید عمومی باشد.

کاربردهای رایج شبکهٔ خصوصی

هر جا دو سرور باید با هم داده رد و بدل کنند و کاربر نهایی نباید مستقیم به یکی از آن‌ها برسد، شبکهٔ خصوصی جای درستی است:

  • جداسازی دیتابیس از وب تا پورت 3306 یا 5432 هرگز عمومی نشود
  • Redis مشترک برای session چند وب‌سرور، با آدرسی مثل 10.0.0.6
  • replication دیتابیس بین سرور اصلی و سرور پشتیبان
  • ترافیک داخلی کلاستر بین نودهای Kubernetes یا Docker Swarm
  • سرور پشتیبان‌گیری مرکزی که از همهٔ سرورها بکاپ می‌گیرد
  • پایش داخلی با Prometheus و Grafana بدون باز کردن پورت exporter‌ها

بازگشت به فهرست مطالب

شبکهٔ خصوصی چطور کار می‌کند؟

وقتی شبکه‌ای می‌سازید، یک نام و یک بازهٔ ⁦/24⁩ انتخاب می‌کنید. نام فقط حروف لاتین، عدد، خط تیره و زیرخط می‌پذیرد، مثل db-net یا backend_prod. سپس از صفحهٔ شبکه، سرورهای خود را یکی‌یکی به آن وصل می‌کنید. با هر اتصال، یک کارت شبکهٔ جدید با یک MAC اختصاصی به سرور اضافه می‌شود و اولین آدرس آزاد از .2 به بعد به آن تعلق می‌گیرد.

آدرس .1 هر شبکه به‌عنوان گیت‌وی رزرو است و آدرس .254 هم استفاده نمی‌شود، پس هر شبکه ۲۵۲ آدرس قابل تخصیص دارد. پیام تأیید پنل، IP خصوصی تخصیص‌یافته را به شما نشان می‌دهد و همین آدرس را می‌توانید در تنظیمات اپلیکیشن بنویسید. ترافیک فقط بین سرورهای عضو همان شبکه جابه‌جا می‌شود و شبکه‌های دیگر، چه مال شما و چه مال مشتری‌های دیگر، آن را نمی‌بینند.

جزءمقدار
اندازهٔ هر شبکه/24
آدرس گیت‌وی.1 هر بازه
آدرس‌های قابل تخصیص.2 تا .253 (۲۵۲ آدرس)
کارت شبکه برای هر اتصالیک کارت جدا با MAC اختصاصی
دسترسی اینترنت از شبکهندارد؛ ایزوله است

بازگشت به فهرست مطالب

کدام بازهٔ آدرس را انتخاب کنم؟

سیزده بازهٔ ⁦/24⁩ برای انتخاب وجود دارد که همه از فضای آدرس خصوصی RFC1918 هستند. انتخاب بازه در عملکرد تفاوتی ایجاد نمی‌کند؛ مهم این است که با شبکه‌های دیگری که سرورتان به آن‌ها دسترسی دارد هم‌پوشانی نداشته باشد. مثلاً اگر شبکهٔ دفتر شما 192.168.10.0/24 است و قرار است با تونل به سرورها وصل شوید، همین بازه را برای شبکهٔ خصوصی انتخاب نکنید.

اگر چند شبکه می‌سازید، برای هر نقش یک بازهٔ قابل‌تشخیص بگذارید تا در نگاه اول بدانید آدرس متعلق به کدام لایه است؛ مثلاً 10.10 برای وب و 10.20 برای دیتابیس.

خانوادهبازه‌های قابل انتخاب
10.x10.0.0.0/24، 10.0.1.0/24، 10.0.2.0/24، 10.0.3.0/24، 10.10.0.0/24، 10.20.0.0/24، 10.30.0.0/24
172.16.x172.16.0.0/24، 172.16.1.0/24، 172.17.0.0/24
192.168.x192.168.10.0/24، 192.168.20.0/24، 192.168.30.0/24

بازگشت به فهرست مطالب

هزینه و سقف‌های شبکهٔ خصوصی

شبکهٔ خصوصی رایگان است: ساخت شبکه، اتصال سرور و ترافیک سرور به سرور داخل شبکه هیچ مبلغی از کیف پول کم نمی‌کند. ترافیک عمومی هر سرور همچنان طبق پلن همان سرور حساب می‌شود که جزئیاتش را در قیمت‌گذاری می‌بینید. یعنی با انتقال ارتباط داخلی سرورها به شبکهٔ خصوصی، آن ترافیک دیگر از مسیر عمومی عبور نمی‌کند.

چند سقف برای جلوگیری از مصرف بی‌رویهٔ منابع مشترک وجود دارد که برای بیشتر پروژه‌ها فاصلهٔ زیادی با نیاز واقعی دارد:

موردسقف
شبکهٔ فعال در هر حساب۱۰
سرور در هر شبکه۲۵۲
شبکهٔ خصوصی برای هر سرور۷
هزینهٔ شبکه و ترافیک داخلیرایگان

بازگشت به فهرست مطالب

شبکهٔ خصوصی یا آدرس عمومی همراه با فایروال؟

می‌توان دو سرور را با آدرس عمومی و یک قانون فایروال که فقط آدرس سرور دیگر را مجاز می‌کند به هم وصل کرد و این راه کار می‌کند. اما شبکهٔ خصوصی چند مزیت عملی دارد: سرویس اصلاً روی آدرس عمومی گوش نمی‌دهد، تغییر IP عمومی یک سرور قوانین را خراب نمی‌کند و ترافیک داخلی از مسیر عمومی عبور نمی‌کند.

موضوعشبکهٔ خصوصیآدرس عمومی و فایروال
دیده شدن سرویس از اینترنتممکن نیستبا خطای قانون ممکن است
نگه‌داریآدرس ثابت داخلیبه‌روزرسانی قوانین با هر تغییر IP
هزینهٔ ترافیک داخلیرایگانجزو ترافیک عمومی سرور
ارتباط با سرور بیرون از ایران‌کلادممکن نیستممکن است
مناسب برایدیتابیس، کش، صف و ارتباط داخلیسرویس‌هایی که باید عمومی باشند

بازگشت به فهرست مطالب

راه‌اندازی شبکهٔ خصوصی در پنج قدم

کل فرایند از پنل انجام می‌شود و به ری‌استارت سرور یا تماس با پشتیبانی نیازی ندارد:

  1. در بخش شبکه‌های پنل گزینهٔ ساخت شبکه را بزنید
  2. یک نام لاتین مثل app-net وارد و بازهٔ آدرس را انتخاب کنید
  3. در صفحهٔ شبکه، سرورهای عضو را یکی‌یکی اضافه کنید و IP هر کدام را یادداشت کنید
  4. روی هر سرور با دستور ip addr کارت جدید و آدرس آن را ببینید
  5. سرویس‌های داخلی را روی آدرس خصوصی تنظیم و با ping از سرور دیگر آزمایش کنید

بازگشت به فهرست مطالب

تنظیم سرویس‌ها روی آدرس خصوصی

هدف این است که سرویس‌های داخلی فقط روی آدرس خصوصی گوش دهند. در MySQL یا MariaDB مقدار bind-address را برابر آدرس خصوصی سرور بگذارید؛ در PostgreSQL مقدار listen_addresses را تنظیم کنید و در pg_hba.conf فقط بازهٔ شبکهٔ خصوصی را مجاز کنید. در Redis دستور bind را روی همین آدرس قرار دهید و حتماً رمز تعریف کنید.

در سمت اپلیکیشن، آدرس اتصال دیتابیس را از آدرس عمومی به آدرس خصوصی تغییر دهید؛ مثلاً DB_HOST=10.0.0.4. اگر از نام به‌جای IP استفاده می‌کنید، یک رکورد در فایل hosts هر سرور کافی است. بعد از اطمینان از کارکرد، قانون فایروالی را که قبلاً پورت دیتابیس را روی آدرس عمومی باز کرده بود حذف کنید.

بازگشت به فهرست مطالب

یک معماری نمونه: فروشگاه اینترنتی سه‌لایه

فرض کنید دو وب‌سرور، یک سرور Redis و یک سرور دیتابیس دارید. یک شبکه با بازهٔ 10.0.0.0/24 بسازید و هر چهار سرور را عضو کنید؛ وب‌سرورها آدرس‌های .2 و .3‏، Redis آدرس .4 و دیتابیس آدرس .5 را می‌گیرند. فقط وب‌سرورها پورت 80 و 443 را روی آدرس عمومی باز دارند و ترافیک کاربران با یک متعادل‌ساز بار بینشان پخش می‌شود.

Redis و دیتابیس هیچ پورت عمومی بازی جز SSH ندارند و حتی SSH را می‌توان در فایروال به آدرس دفتر محدود کرد. اگر روزی بخواهید لایهٔ دیتابیس را کاملاً جدا کنید، یک شبکهٔ دوم مثل 10.20.0.0/24 فقط برای وب‌سرورها و دیتابیس بسازید، چون هر سرور می‌تواند عضو چند شبکه باشد.

بازگشت به فهرست مطالب

امنیت شبکهٔ خصوصی را چطور کامل کنیم؟

ایزوله بودن شبکه یعنی کسی بیرون از سرورهای عضو به آن دسترسی ندارد، اما سرورهای عضو همه به هم دسترسی دارند. اگر یکی از وب‌سرورها نفوذ شود، مهاجم از آنجا به دیتابیس می‌رسد؛ پس احراز هویت سرویس‌ها را جدی بگیرید، برای هر اپلیکیشن کاربر دیتابیس با کمترین دسترسی بسازید و رمزهای پیش‌فرض را تغییر دهید. توجه کنید که قوانین فایروال پلتفرم روی کارت عمومی اعمال می‌شوند و کارت خصوصی را فیلتر نمی‌کنند؛ اگر بین اعضای شبکه هم محدودیت می‌خواهید، آن را با ufw داخل سرور تعریف کنید.

ترافیک شبکهٔ خصوصی به‌طور خودکار رمزنگاری نمی‌شود. برای داده‌های حساس، TLS را در اتصال دیتابیس فعال کنید. سرورهایی را که نیازی به دیدن هم ندارند در شبکه‌های جدا قرار دهید؛ این کار ساده‌ترین شکل تقسیم‌بندی شبکه است و دامنهٔ خسارت یک نفوذ را کوچک می‌کند.

بازگشت به فهرست مطالب

مهاجرت ارتباط سرورها از آدرس عمومی به شبکهٔ خصوصی

اگر سرورهای فعلی شما با آدرس عمومی به هم وصل‌اند، مهاجرت را بدون قطعی انجام دهید: ابتدا شبکه را بسازید و سرورها را عضو کنید، سپس سرویس‌ها را طوری تنظیم کنید که موقتاً روی هر دو آدرس گوش دهند. بعد اپلیکیشن‌ها را یکی‌یکی به آدرس خصوصی منتقل و لاگ‌ها را بررسی کنید.

وقتی همهٔ اتصال‌ها از مسیر خصوصی برقرار شد، گوش دادن روی آدرس عمومی را حذف و پورت را در فایروال ببندید. با ابزار بررسی پورت از بیرون مطمئن شوید که پورت دیگر باز نیست. اگر از سرویس‌دهندهٔ دیگری مهاجرت می‌کنید، سرورها را اینجا بسازید و ساختار شبکه را از ابتدا با همین الگو طراحی کنید.

بازگشت به فهرست مطالب

محدودیت‌های فعلی شبکهٔ خصوصی

هر شبکه دقیقاً یک بازهٔ ⁦/24⁩ از فهرست ثابت است و بازهٔ دلخواه یا بزرگ‌تر پذیرفته نمی‌شود. شبکه دسترسی مستقیم به اینترنت ندارد و NAT مدیریت‌شده ارائه نمی‌شود؛ برای این کار یک سرور با کارت عمومی و خصوصی را خودتان به‌عنوان router تنظیم کنید. اتصال مستقیم دو شبکهٔ خصوصی به هم یا به سرورهای بیرون از ایران‌کلاد هم وجود ندارد؛ برای اتصال دفتر یا شعبه، دروازهٔ VPN را ببینید.

هر سرور حداکثر به ۷ شبکه وصل می‌شود و حذف شبکه فقط پس از جدا کردن همهٔ سرورها ممکن است. عدد تضمین‌شده‌ای برای تأخیر یا پهنای باند داخلی منتشر نمی‌کنیم؛ اگر برای کاربرد شما مهم است، پیش از استقرار نهایی با iperf3 بین سرورهای خودتان اندازه بگیرید.

بازگشت به فهرست مطالب بازگشت به ابتدای راهنما

پرسش و پاسخ،  ۱۲ پرسش

سؤالات متداول

پاسخ پرسش خود را پیدا نکردید؟ با پشتیبانی در تماس باشید.

چه چیزی شبکهٔ خصوصی واقعی می‌سازد؟
هر شبکه یک بخش جداگانه و ایزوله در لایهٔ ۲ است که فقط سرورهای عضو همان شبکه آن را می‌بینند و ترافیک آن از هیچ آدرس عمومی عبور نمی‌کند. آدرس‌ها از بازه‌های خصوصی RFC1918 (مثلاً 10.0.0.0/24) هستند که در اینترنت مسیریابی نمی‌شوند. اپلیکیشن شما می‌تواند فقط روی کارت عمومی، فقط روی کارت خصوصی یا روی هر دو گوش دهد.
چند سرور می‌توانم در یک شبکهٔ خصوصی داشته باشم؟
تا ۲۵۲ سرور: آدرس‌ها از .2 تا .253 یک بازهٔ ⁦/24⁩ خودکار تخصیص داده می‌شوند و .1 برای گیت‌وی رزرو است. اگر بیشتر نیاز دارید، چند شبکهٔ خصوصی بسازید و یک سرور با چند کارت شبکه را به‌عنوان router بین آن‌ها قرار دهید.
سرعت و تأخیر شبکهٔ خصوصی چقدر است؟
سرورهای عضو یک شبکه در همان دیتاسنتر تهران هستند و ترافیک بینشان از اینترنت عبور نمی‌کند، به همین دلیل برای MySQL replication‏، Redis و ترافیک داخلی کلاستر مناسب است. عدد تضمین‌شده‌ای برای تأخیر یا پهنای باند منتشر نمی‌کنیم؛ با ping و iperf3 بین سرورهای خودتان اندازه بگیرید.
آیا از داخل شبکهٔ خصوصی به اینترنت دسترسی هست؟
خود شبکهٔ خصوصی ایزوله است و راهی به اینترنت ندارد؛ هر سرور عضو همچنان کارت عمومی خودش را دارد و از همان مسیر به اینترنت وصل می‌شود. اگر سروری را فقط روی شبکهٔ خصوصی می‌خواهید، یک سرور با کارت عمومی و خصوصی را خودتان به‌عنوان NAT و router تنظیم کنید؛ NAT مدیریت‌شده ارائه نمی‌شود.
هزینه چقدر است؟
شبکهٔ خصوصی کاملاً رایگان است و ترافیک داخل آن (سرور به سرور) هم هزینه‌ای ندارد. ترافیک عمومی هر سرور مثل قبل طبق پلن همان سرور حساب می‌شود.
برای اشتراک session بین چند وب‌سرور مناسب است؟
بله. الگوی رایج: دو وب‌سرور که روی پورت 80 و 443 عمومی پاسخ می‌دهند و یک سرور Redis که فقط روی شبکهٔ خصوصی گوش می‌دهد. همهٔ وب‌سرورها session را در Redis روی آدرس خصوصی آن ذخیره می‌کنند و Redis هیچ پورت عمومی بازی لازم ندارد.
یک سرور به چند شبکهٔ خصوصی می‌تواند وصل شود؟
هر سرور تا ۷ شبکهٔ خصوصی می‌گیرد و برای هر شبکه یک کارت شبکهٔ جداگانه با IP همان شبکه دریافت می‌کند. کارت عمومی سرور سر جای خودش می‌ماند و تغییری نمی‌کند.
کدام بازه‌های آدرس را می‌توانم انتخاب کنم؟
سیزده بازهٔ ⁦/24⁩ از آدرس‌های خصوصی RFC1918 در دسترس است: چهار بازه از 10.0.0.0/24 تا 10.0.3.0/24، سه بازهٔ 10.10، 10.20 و 10.30، سه بازه در محدودهٔ 172.16 و 172.17 و سه بازهٔ 192.168.10، 192.168.20 و 192.168.30. پیش‌فرض 10.0.0.0/24 است.
چرا نمی‌توانم شبکهٔ خصوصی را حذف کنم؟
تا وقتی سروری به شبکه متصل باشد، حذف آن ممکن نیست تا اتصال سرورها ناگهان قطع نشود. ابتدا همهٔ سرورها را از صفحهٔ شبکه جدا کنید، سپس شبکه را حذف کنید.
آیا ترافیک شبکهٔ خصوصی رمزنگاری می‌شود؟
ترافیک شبکهٔ خصوصی از دیگر شبکه‌ها و مشتری‌ها جداست و از اینترنت عبور نمی‌کند، اما به‌طور خودکار رمزنگاری نمی‌شود. برای داده‌های حساس مثل اتصال دیتابیس، TLS را در خود سرویس هم فعال کنید.
آیا IP خصوصی سرور ثابت می‌ماند؟
بله. آدرسی که هنگام اتصال به سرور داده می‌شود تا زمانی که سرور را از آن شبکه جدا نکنید ثابت است، پس می‌توانید آن را با خیال راحت در فایل تنظیمات اپلیکیشن بنویسید.
سرورهای مدیریت‌شده مثل دیتابیس هم به شبکهٔ خصوصی وصل می‌شوند؟
اتصال به شبکهٔ خصوصی برای سرورهای ابری شما از صفحهٔ شبکه انجام می‌شود. اگر سرویس دیگری را می‌خواهید در شبکهٔ خصوصی داشته باشید، ساده‌ترین راه نصب آن روی یک سرور ابری عضو همان شبکه است.

پاسخ پرسش خود را پیدا نکردید؟ با پشتیبانی در تماس باشید.

شبکهٔ خصوصی خود را بسازید

رایگان، بدون ری‌استارت سرور و بدون تماس با پشتیبانی: شبکه را بسازید، سرورها را وصل کنید و سرویس‌های داخلی را از اینترنت جدا کنید.

ساخت شبکهٔ خصوصی فایروال

حساب دارید؟ وارد شوید