سرور اختصاصی، منابع فقط برای شما

معیار ساده این است: اگر سرویس شما به بیش از ۸ گیگ رَم یا بیش از ۴ هسته نیاز دارد، یا نرم‌افزاری دارید که به هستهٔ مستقل سیستم‌عامل وابسته است، سرور اختصاصی را بررسی کنید. نمونه‌هایی که مشتریان معمولاً برایشان این سرور را انتخاب می‌کنند:

پلن‌ها از نظر تعداد هسته، حافظه و دیسک تقریباً دو برابر هم رشد می‌کنند تا انتخاب ساده باشد. ترافیک ماهانهٔ همهٔ پلن‌ها یکسان و ۵۰ گیگابایت است و در صورت نیاز با بستهٔ اضافه افزایش می‌یابد. همهٔ پلن‌ها یک IPv4 عمومی ایران دارند؛ آدرس IPv6 فعلاً به سرورها داده نمی‌شود.

اگر مطمئن نیستید کدام پلن مناسب است، از کوچک‌ترین پلنی شروع کنید که حافظهٔ کافی برای دادهٔ فعال شما دارد. کمبود رَم معمولاً زودتر از کمبود پردازنده خودش را نشان می‌دهد؛ برای تخمین دقیق‌تر از پیشنهاددهندهٔ پلن هم می‌توانید کمک بگیرید.

هزینه ساعتی است و هر ساعت از کیف پول شما کسر می‌شود. هنگام ساخت، هزینهٔ ساعت اول برداشت می‌شود و از آن به بعد تا وقتی سرور وجود دارد، هر ساعت همین مبلغ کم می‌شود. قرارداد، پیش‌پرداخت ماهانه یا جریمهٔ لغو وجود ندارد. معادل ماهانه در جدول زیر بر مبنای ۷۳۰ ساعت حساب شده و فقط برای برنامه‌ریزی بودجه است.

یک نکتهٔ مهم: خاموش کردن سرور هزینه را متوقف نمی‌کند، چون IP، دیسک و منابع همچنان برای شما نگه داشته می‌شود؛ فقط حذف سرور محاسبه را متوقف می‌کند. قیمت همهٔ سرویس‌ها در صفحهٔ قیمت‌گذاری هم آمده است و با ماشین‌حساب هزینه می‌توانید چند سرویس را با هم جمع بزنید.

بزرگ‌ترین پلن آمادهٔ سرور ابری ۴ هسته و ۸ گیگابایت رَم دارد و ساعتی ۶٬۵۰۰ تومان است؛ پلن پایهٔ اختصاصی با ۲ هسته و ۸ گیگابایت رَم ساعتی ۱۰٬۰۰۰ تومان. یعنی اگر فقط به پردازنده و رَم بیشتر در همان محدوده نیاز دارید، سرور ابری به‌صرفه‌تر است. سرور اختصاصی وقتی منطقی است که از این سقف عبور کنید یا به هستهٔ مستقل سیستم‌عامل نیاز داشته باشید.

جدول زیر تفاوت‌های عملی را خلاصه می‌کند تا بدون حدس و گمان تصمیم بگیرید:

کل مراحل از پنل انجام می‌شود و نیازی به تماس یا تیکت نیست. اگر حساب ندارید، اول ثبت‌نام کنید:

فهرست پایهٔ سیستم‌عامل‌ها شامل Debian 12 و 13‏، Ubuntu 22.04 و 24.04‏، Rocky Linux 9 و AlmaLinux 9 است و همیشه فقط نسخه‌های فعال در صفحهٔ سفارش نمایش داده می‌شوند. سرور با cloud-init پیکربندی می‌شود؛ یعنی IP، رمز ریشه و کلیدهای SSH شما در اولین بوت روی سیستم قرار می‌گیرند.

پس از ساخت، از صفحهٔ سرور در پنل می‌توانید آن را روشن، خاموش یا راه‌اندازی مجدد کنید، مصرف پردازنده و شبکه را ببینید، اسنپ‌شات و بکاپ بگیرید، قوانین فایروال، شبکهٔ خصوصی و رکورد PTR را مدیریت کنید و پلن را به یک پلن اختصاصی بزرگ‌تر ارتقا دهید. پنل به داخل سیستم‌عامل سرور اختصاصی دسترسی ندارد؛ برای همین کنسول وب ندارد و رمز روت و کلیدهای SSH را پس از ساخت داخل خود سرور با SSH تغییر می‌دهید. در ارتقا هسته و رَم افزایش می‌یابد و اگر پلن جدید دیسک بزرگ‌تری داشته باشد، دیسک هم بزرگ می‌شود. سرور طوری تنظیم شده که پس از راه‌اندازی مجدد سخت‌افزار میزبان، خودکار دوباره روشن شود.

هر سرور اختصاصی در هر ماه تقویمی ۵۰ گیگابایت ترافیک دارد و ترافیک ورودی و خروجی با هم شمرده می‌شود. مصرف چند دقیقه یک بار به‌روز می‌شود و در صفحهٔ سرور قابل مشاهده است. اول هر ماه شمارنده از صفر شروع می‌شود.

اگر سرویس شما ترافیک بیشتری دارد، از صفحهٔ سرور یکی از بسته‌های ۱۰، ۵۰، ۱۰۰ یا ۵۰۰ گیگابایتی یا ۱ ترابایتی را بخرید؛ قیمت هر بسته پیش از خرید نمایش داده می‌شود و از کیف پول کسر می‌شود. اگر سهمیه تمام شود و بسته‌ای نخرید، اتصال شبکهٔ سرور تا خرید بسته قطع می‌شود؛ پس برای سرویس‌های پرترافیک بهتر است زودتر بسته بگیرید یا فایل‌های حجیم را از طریق CDN توزیع کنید.

فایروال هر سرور به‌صورت پیش‌فرض اتصال‌های ورودی را مسدود می‌کند و خروجی را آزاد می‌گذارد؛ بنابراین سرویسی که روی پورت تازه‌ای راه می‌اندازید تا وقتی قانون مجاز برایش نسازید از اینترنت در دسترس نیست. قوانین ورودی و خروجی را از فایروال ابری در پنل مدیریت می‌کنید.

برای ورود، کلید SSH را به رمز عبور ترجیح دهید و پس از اطمینان از ورود با کلید، ورود رمزی را در فایل sshd_config داخل خود سرور غیرفعال کنید؛ این تنظیم برای سرور اختصاصی از پنل تغییر نمی‌کند. به‌روزرسانی‌های امنیتی سیستم‌عامل بر عهدهٔ شماست، چون دسترسی root و کنترل کامل نرم‌افزارها دست شماست. برای بررسی اینکه پورتی از بیرون باز است یا نه، از ابزار بررسی پورت استفاده کنید.

از صفحهٔ سرور تا ۱۰ اسنپ‌شات برای هر سرور می‌سازید و در صورت نیاز سرور را به یکی از آن‌ها برمی‌گردانید. قبل از ارتقای نسخهٔ سیستم‌عامل یا تغییر بزرگ در پیکربندی، یک اسنپ‌شات بگیرید تا اگر چیزی خراب شد در چند دقیقه برگردید. اسنپ‌شات روی همان زیرساخت سرور نگه‌داری می‌شود و جای نسخهٔ پشتیبان بیرونی را نمی‌گیرد.

از زبانهٔ بکاپ صفحهٔ سرور هم می‌توانید نسخهٔ پشتیبان کامل از دیسک سرور بسازید که در فضای ذخیره‌سازی جداگانه نگه‌داری می‌شود. بازگرداندن سرور اختصاصی به یکی از این بکاپ‌ها از پنل انجام نمی‌شود: تیکت ثبت کنید و تاریخ و ساعت همان بکاپ را بنویسید تا تیم پشتیبانی آن را بازگرداند.

برای دادهٔ مهم، نسخهٔ پشتیبان مستقل هم بسازید؛ مثلاً با restic یا خروجی دیتابیس، فایل‌ها را در فضای ذخیره‌سازی ابری نگه دارید. مهاجرت از سرور ابری یا سرویس دیگر هم دستی است: سرور جدید را بسازید، داده‌ها را با rsync یا خروجی دیتابیس منتقل کنید، سرویس را آزمایش کنید و در پایان رکورد DNS را به IP جدید ببرید.

شفافیت در محدودیت‌ها به شما کمک می‌کند انتخاب درستی بکنید. سرور اختصاصی یک ماشین مجازی است و سخت‌افزار فیزیکی جداگانه نیست؛ پین‌کردن هسته‌ها به هستهٔ فیزیکی مشخص و اتصال مستقیم کارت گرافیک ارائه نمی‌شود. ارتقا به پلن اختصاصی بزرگ‌تر از پنل ممکن است، اما کوچک‌کردن پلن و کوچک‌کردن دیسک ممکن نیست؛ تبدیل مستقیم سرور ابری به اختصاصی هم وجود ندارد.

چند امکان پنل فقط برای سرور ابری است و پیش از سفارش باید بدانید: سرور اختصاصی کنسول وب ندارد و تغییر رمز روت، کلیدهای SSH و نام میزبان از پنل برای آن انجام نمی‌شود؛ رمز و کلیدها هنگام سفارش تنظیم می‌شوند و بعد از آن داخل خود سرور تغییر می‌کنند و برای تغییر نام میزبان تیکت ثبت می‌کنید. نصب یک‌کلیکی اپلیکیشن هم برای سرور اختصاصی وجود ندارد، میزان پر شدن دیسک از بیرون سرور خوانده نمی‌شود و آن را داخل سرور با دستور df می‌بینید. اگر رمز یا کلید را گم کردید یا با SSH وارد نمی‌شوید، تیکت ثبت کنید.

ترافیک پایه ۵۰ گیگابایت در ماه است و ترافیک بیشتر جداگانه خریداری می‌شود. پرداخت فقط ساعتی است و تخفیف دوره‌ای وجود ندارد. اگر چند سرور هماهنگ برای اجرای کانتینرها لازم دارید، به‌جای مدیریت دستی، کوبرنتیز مدیریت‌شده یا داکر سوارم را بررسی کنید.