Jitsi Meet؛ ویدئوکنفرانس متن‌باز روی سرور خودتان

دانستن اجزای Jitsi کمک می‌کند خطاها را سریع‌تر پیدا کنید. نصب ما نسخهٔ Docker رسمی را اجرا می‌کند که چهار سرویس جدا با نقش‌های مشخص دارد:

Jitsi را در مرحلهٔ سفارش سرور ابری از تب اپلیکیشن‌ها انتخاب کنید. پس از روشن‌شدن سرور، نصب خودکار حدود چند دقیقه طول می‌کشد چون ایمیج‌های چهار سرویس دریافت می‌شوند. در پایان، تب «اپلیکیشن» آدرس http سرور و پوشهٔ نصب /opt/jitsi را نشان می‌دهد و قوانین فایروال اضافه شده‌اند. نصب اپلیکیشن فقط هنگام ساخت سرور انتخاب می‌شود.

آنچه نصب خودکار انجام نمی‌دهد، HTTPS معتبر است و بدون آن جلسهٔ واقعی ممکن نیست: مرورگرها روی http اجازهٔ دوربین و میکروفون نمی‌دهند و گواهی خودامضای پورت ۸۴۴۳ هشدار امنیتی نشان می‌دهد و در برنامهٔ موبایل پذیرفته نمی‌شود. فایروال پورت ۴۴۳ را از قبل باز کرده، اما تا وقتی تنظیم زیر را انجام ندهید چیزی روی آن گوش نمی‌دهد.

برای HTTPS، زیردامنه‌ای مثل meet.example.com را در مدیریت DNS با رکورد A به IP سرور اشاره دهید و منتظر بمانید تا منتشر شود. سپس با SSH فایل /opt/jitsi/.env را باز کنید، HTTPS_PORT را ۴۴۳، PUBLIC_URL را آدرس https دامنه و ENABLE_LETSENCRYPT را ۱ کنید، LETSENCRYPT_DOMAIN و LETSENCRYPT_EMAIL را اضافه کنید و ENABLE_HTTP_REDIRECT را ۱ بگذارید تا http به https برود. در همان پوشه docker compose up -d را اجرا کنید و با دو دستگاه در دو شبکهٔ متفاوت یک جلسهٔ آزمایشی بگیرید.

خود Jitsi رایگان است و فقط سرور را ساعتی می‌پردازید. چهار سرویس Jitsi با هم دست‌کم دو گیگابایت حافظه می‌خواهند، پس standard حداقل منطقی است. پل ویدئویی بیشتر از حافظه به پردازنده و پهنای باند حساس است؛ برای جلسه‌های پرجمعیت‌تر یا چند جلسهٔ هم‌زمان، plus و pro با هسته‌ها و حافظهٔ بیشتر فضای اطمینان می‌دهند.

ویدئوکنفرانس ترافیک زیادی تولید می‌کند. هر پلن سهمیهٔ ترافیک ماهانه دارد و ترافیک بیشتر را با بستهٔ اضافه از پنل می‌خرید؛ پیش از برگزاری کلاس یا جلسه‌های طولانی، مصرف یک جلسهٔ آزمایشی را در تب ترافیک سرور ببینید و برآورد ماهانه کنید. محاسبهٔ کلی هزینه در ماشین‌حساب هزینه ممکن است.

انتخاب ابزار جلسه به اندازهٔ جلسه‌ها و حساسیت داده بستگی دارد:

پیش‌فرض Jitsi این است که هر کس آدرس سرور را بداند می‌تواند اتاق تازه بسازد. برای سرور سازمانی، احراز هویت داخلی را روشن کنید تا فقط کاربران ثبت‌شده جلسه را شروع کنند و مهمان‌ها با لینک وارد شوند. برای اتاق‌های حساس از رمز اتاق و اتاق انتظار استفاده کنید و نام اتاق‌ها را قابل حدس انتخاب نکنید.

اتصال رابط وب حتماً باید با https باشد؛ مرورگرها بدون آن اجازهٔ دوربین و میکروفون نمی‌دهند. تصویر و صدا بین مرورگر و پل ویدئویی با پروتکل استاندارد WebRTC رمزنگاری می‌شود. Jitsi رمزنگاری سرتاسری اختیاری هم در مرورگرهای پشتیبانی‌کننده دارد که از تنظیمات امنیتی هر جلسه روشن می‌شود.

رمزهای داخلی سرویس‌ها را در فایل .env نگه دارید و این فایل را در مخزن عمومی نگذارید. ایمیج‌ها را به نسخه‌های stable جدیدتر به‌روز کنید و برای بررسی باز بودن پورت‌ها از ابزار بررسی پورت استفاده کنید.

Jitsi تقریباً داده‌ای نگه نمی‌دارد: جلسه‌ها ذخیره نمی‌شوند و چیزی که باید حفظ کنید فایل .env و پوشهٔ پیکربندی است که کاربران ثبت‌شده و گواهی‌ها در آن قرار دارند. یک کپی از این دو را بیرون از سرور نگه دارید تا راه‌اندازی دوباره چند دقیقه طول بکشد.

بکاپ کامل سرور را هم هر وقت لازم بود از تب بکاپ پنل می‌سازید؛ بکاپ خودکار زمان‌بندی‌شده برای سرور ابری فعال نیست و فضای بکاپ ساعتی ۲ تومان به ازای هر گیگابایت حساب می‌شود. جزئیات در صفحهٔ پشتیبان‌گیری. برای انتقال به سرور تازه، همان پوشه را کپی کنید، IP جدید را در JVB_ADVERTISE_IPS بگذارید و رکورد DNS را در مدیریت DNS عوض کنید.

نصب یک‌کلیک، دامنه و گواهی HTTPS معتبر را تنظیم نمی‌کند و این قدم با شماست؛ تا انجامش ندهید، جلسه با دوربین و میکروفون ممکن نیست. ضبط و پخش زنده به Jibri نیاز دارد که در نصب ما نیست. یک سرور Jitsi تک‌پل است؛ برای جلسه‌های بسیار بزرگ باید چند پل ویدئویی و معماری مقیاس‌پذیر بسازید.

پروکسی لبه فقط HTTP را جابه‌جا می‌کند و برای تصویر و صدا روی UDP کاربردی ندارد، پس IP سرور برای شرکت‌کنندگان آشکار است. شبکه‌هایی که UDP را مسدود می‌کنند ممکن است کیفیت جلسه را پایین بیاورند؛ پیش از رویداد مهم، از شبکهٔ شرکت‌کنندگان اصلی آزمایش بگیرید.