سرور ابری OVHcloud (Public Cloud) با پرداخت تومانی — به‌زودی

اینستنس OVHcloud یک سرور مجازی با دسترسی root است که داخل یک «پروژهٔ» Public Cloud ساخته می‌شود. همهٔ منابع، از اینستنس و اسنپ‌شات تا شبکهٔ خصوصی و والیوم، زیر همان پروژه مدیریت می‌شوند. این ساختار برای تیم‌هایی که چند سرور مرتبط دارند و می‌خواهند آن‌ها را در یک شبکهٔ خصوصی کنار هم نگه دارند مناسب است.

تمرکز جغرافیایی OVHcloud روی اروپاست: دو ریجن در فرانسه و یک ریجن در هر کدام از آلمان، بریتانیا و لهستان. اگر مخاطب شما در فرانسه یا اروپای شرقی است، این پوشش جذاب است. سه ریجن دیگر در کانادا، سنگاپور و استرالیا قرار دارند.

برای سرویس‌هایی که چند سرور دارند، این مدل پروژه‌محور مزیت عملی دارد: سرور وب، سرور دیتابیس و سرور پشتیبان را در یک پروژه می‌سازید، با شبکهٔ خصوصی به هم وصل می‌کنید و فقط سرور وب را روی اینترنت باز می‌گذارید. پس از راه‌اندازی OVHcloud در ایران‌کلاد، فهرست اینستنس‌ها، اسنپ‌شات‌ها، شبکه‌های خصوصی و والیوم‌های همان پروژه از API خوانده می‌شود.

هر فلیور OVHcloud با پیشوندی شروع می‌شود که خانواده‌اش را نشان می‌دهد. Discovery با پیشوند d2 برای تست و محیط‌های کم‌اهمیت ساخته شده است. General Purpose با پیشوند b2 گزینهٔ پیش‌فرض بیشتر سرویس‌های تولیدی است و خانواده‌های CPU و RAM برای بارهایی هستند که یکی از این دو منبع را بیشتر مصرف می‌کنند.

خانوادهٔ GPU با پیشوند t2 برای پردازش گرافیکی و یادگیری ماشین است و IOPS با پیشوند i1 برای دیتابیس‌ها و سرویس‌هایی که به خواندن و نوشتن سریع دیسک نیاز دارند. مشخصات دقیق فلیورها را OVHcloud اعلام می‌کند و تا اتصال حساب، ما عددی برای آن‌ها منتشر نمی‌کنیم.

OVHcloud در فهرست ما هشت ریجن دارد که پنج‌تای آن اروپایی است. گراولین، استراسبورگ و بوهارنوآ در میان ارائه‌دهنده‌های ما فقط در فهرست OVHcloud هستند و ورشو را جز OVHcloud فقط Scaleway دارد. برای کاربران فرانسه، گراولین و استراسبورگ نزدیک‌ترین گزینه‌اند.

برای ساخت اینستنس OVHcloud چهار مورد الزامی است: نام، ریجن، فلیور و ایمیج. یک کلید SSH، شبکه‌ها، اسکریپت cloud-init و گروه قرارگیری از نوع anti-affinity اختیاری‌اند. گزینهٔ صورت‌حساب ماهانه هم در همین مرحله وجود دارد که رابطهٔ مالی ما با OVHcloud را تعیین می‌کند و روی شیوهٔ پرداخت شما در ایران‌کلاد اثری ندارد.

در مدیریت اینستنس، علاوه بر روشن و خاموش و ری‌استارت نرم یا سخت، نصب مجدد، تغییر فلیور و اسنپ‌شات، OVHcloud حالت Rescue و عملیات Shelve و Unshelve دارد. فهرست کامل در صفحهٔ امکانات مدیریت OVHcloud آمده است؛ این فهرست برای آشنایی است و تا راه‌اندازی، قابل اجرا نیست.

تفاوت مهم دیگر با هتزنر و دیجیتال‌اوشن این است که در OVHcloud هنگام ساخت فقط یک کلید SSH پذیرفته می‌شود. در سرورهای فعال ما هر تعداد کلید ذخیره‌شده را انتخاب می‌کنید و رمز root هم جداگانه ساخته می‌شود. نحوهٔ ترکیب این دو برای OVHcloud پس از راه‌اندازی مشخص خواهد شد و تا آن زمان وعده‌ای دربارهٔ آن نمی‌دهیم.

برای هیچ سرور خارجی قیمت ثابت تومانی منتشر نمی‌کنیم. قیمت هر فلیور از سه جزء ساخته می‌شود: هزینهٔ ماهانهٔ واقعی ما نزد OVHcloud به ارز خودش، نرخ روز همان ارز به تومان، و حاشیهٔ سود ایران‌کلاد. حاصل تا هزار تومان به بالا گرد می‌شود و پیش از تأیید سفارش در فرم نمایش داده می‌شود.

کسر هزینه ساعتی است و هر ساعت با نرخ ارز همان ساعت محاسبه می‌شود، پس تغییر بازار ارز مستقیماً روی هزینهٔ ساعت‌های بعد اثر دارد. هنگام سفارش، موجودی کیف پول باید دست‌کم برابر قیمت یک ماه باشد، اما کسر هزینه از آنلاین شدن سرور شروع می‌شود. برای تخمین شخصی از مبدل ارز استفاده کنید.

اگر انتخاب OVHcloud به خاطر میزبانی در اروپا بود، هتزنر نزدیک‌ترین جایگزین فعال است: سه لوکیشن در آلمان و فنلاند، پایهٔ قیمت یورویی بدون مالیات، و پنلی با کنسول وب، Rescue و نمودار مصرف. دیجیتال‌اوشن هم در لندن، آمستردام و فرانکفورت ریجن دارد.

مشتری به پنل ارائه‌دهنده دسترسی ندارد، چون سرور روی حساب ایران‌کلاد ساخته می‌شود؛ مدیریت کامل از پنل ما انجام می‌شود. ارسال ایمیل از پورت‌های ۲۵، ۴۶۵ و ۵۸۷ روی سرورهای خارجی فعال بسته است و فایروال پنل اجازهٔ باز کردن آن را نمی‌دهد. این تصمیم از حساب‌ها و آی‌پی‌ها در برابر گزارش اسپم محافظت می‌کند.

اگر کیف پول خالی شود، ابتدا پیامک هشدار می‌آید، سپس سرور معلق می‌شود و دو روز برای شارژ فرصت دارید؛ پس از آن سرور حذف می‌شود. استفاده باید با سیاست استفادهٔ مجاز سازگار باشد. پیش از راه‌اندازی سرویس مهم، باز بودن پورت‌ها را با بررسی پورت آزمایش کنید.

اگر الان سروری در OVHcloud دارید و می‌خواهید پرداخت را تومانی کنید، انتقال مستقیم حساب یا دیسک ممکن نیست. سرور تازه‌ای در یکی از ارائه‌دهنده‌های فعال بسازید، فایل‌ها را با rsync و دیتابیس را با ابزار خروجی خودش منتقل کنید و پس از آزمایش، DNS را تغییر دهید.

اگر برعکس، امروز روی هتزنر شروع می‌کنید و بعداً OVHcloud را ترجیح می‌دهید، همان روش برقرار است. با کم کردن TTL رکوردهای DNS پیش از جابه‌جایی، زمان قطعی به حداقل می‌رسد. چون صورت‌حساب ساعتی است، نگه داشتن دو سرور در دوران انتقال فقط هزینهٔ همان چند ساعت را دارد.

پس از انتقال، سرویس را چند روز زیر نظر بگیرید: لاگ‌ها، مصرف منابع و زمان پاسخ را با سرور قبلی مقایسه کنید. اگر سایت روی HTTPS است، گواهی را روی سرور جدید صادر و با تست SSL بررسی کنید، و فقط پس از اطمینان کامل سرور قبلی را حذف کنید.