ntfy؛ سرور اعلان push شخصی برای اسکریپت‌ها و سرورهای شما

اعلان‌هایی که معمولاً در روز اول راه‌اندازی می‌شوند:

ntfy را در گام دوم سفارش از تب «اپلیکیشن‌ها» انتخاب می‌کنید و بقیهٔ کار خودکار است. اسکریپت نصب روی Ubuntu 22.04 بستهٔ docker.io را نصب می‌کند و پوشه‌های /opt/ntfy-data/cache و /opt/ntfy-data/etc را می‌سازد. در پوشهٔ etc فایل server.yml نوشته می‌شود: base-url آدرس http با IP واقعی سرور شماست، listen-http روی :80‏، cache-file در /var/cache/ntfy/cache.db، cache-duration برابر 12h، auth-file در /etc/ntfy/user.db و مهم‌تر از همه auth-default-access برابر deny-all.

سپس ایمیج binwiederhier/ntfy با فرمان serve و سیاست راه‌اندازی مجدد unless-stopped روی پورت ۸۰ اجرا می‌شود و دو پوشه به /var/cache/ntfy و /etc/ntfy وصل می‌شوند. کاربر admin با نقش مدیر و رمز تصادفی ۲۰ کاراکتری ساخته می‌شود؛ رمز پیش‌فرض یا مشترکی در کار نیست. در پایان، نصب با ارسال یک پیام آزمایشی با همین کاربر سنجیده می‌شود و فقط وقتی پیام پذیرفته شود، نصب موفق اعلام می‌شود.

نتیجه در تب «اپلیکیشن» صفحهٔ سرور می‌آید: آدرس وب، کاربر و رمز مدیر، مسیر داده و دو دستور آمادهٔ curl، یکی برای ارسال پیام به topic نمونه و دیگری برای گوش دادن به همان topic از مسیر sse. قوانین فایروال برای پورت‌های ۸۰ و ۴۴۳ هم خودکار اعمال می‌شوند و نصب هزینهٔ جداگانه‌ای ندارد. اگر روزی خواستید کاربر مدیر را از نو بسازید یا نصب را با دست بررسی کنید، همان کار را با docker exec و دستور ntfy user add --role=admin تکرار می‌کنید.

ساده‌ترین شکل ارسال، یک درخواست POST با متن پیام در بدنه است. برای اسکریپت‌ها بهتر است به‌جای رمز مدیر، یک کاربر جدا با اجازهٔ نوشتن در همان topic و یک توکن دسترسی بسازید و آن را در هدر Authorization بفرستید. اگر توکن لو رفت، فقط همان توکن را باطل می‌کنید.

هدرهای اختیاری اعلان را کاربردی‌تر می‌کنند: Title برای عنوان، Priority برای سطح اهمیت، Tags برای برچسب و ایموجی، Click برای باز کردن یک آدرس با لمس اعلان و Actions برای دکمه‌هایی که مثلاً یک درخواست HTTP دیگر می‌فرستند. با هدر Delay هم می‌توانید ارسال را به زمان دیگری موکول کنید؛ مثلاً یادآوری فردا صبح.

ntfy رایگان است، نصب خودکارش در مرحلهٔ سفارش هم هزینهٔ جداگانه ندارد و فقط سرور ابری را ساعتی می‌پردازید. خود ntfy معمولاً چند ده مگابایت حافظه می‌گیرد و پلن mini برای هزاران اعلان در روز کافی است. هر اتصال باز از گوشی یا مرورگر کمی حافظه مصرف می‌کند، اما برای یک تیم یا خانواده این مقدار ناچیز است.

چون ntfy این‌قدر سبک است، منطقی است روی همان سروری اجرا شود که ابزارهای پایش دیگر را دارد؛ مثلاً کنار Uptime Kuma روی یک سرور standard. فقط مراقب باشید ntfy و ابزار پایش روی همان سروری نباشند که قرار است قطعی‌اش را گزارش کنند. برای جمع‌زدن هزینه از ماشین‌حساب هزینه استفاده کنید.

هر روش ارسال هشدار مزایا و هزینهٔ خودش را دارد:

ntfy در نصب ما روی پورت ۸۰ گوش می‌دهد و این دقیقاً همان پورتی است که پروکسی لبهٔ ایران‌کلاد به آن وصل می‌شود. کافی است زیردامنه‌ای مثل ntfy.example.com را در مدیریت DNS به IP سرور بدهید و پروکسی را برایش روشن کنید تا گواهی SSL خودکار صادر شود. سپس base-url را در server.yml روی آدرس https همین زیردامنه بگذارید و سرویس را راه‌اندازی مجدد کنید. پروکسی لبه WebSocket را عبور می‌دهد و زمان انتظار برای سرور اصلی را می‌توانید تا ۳۰۰ ثانیه بالا ببرید؛ ntfy هم با پیام‌های keepalive اتصال‌های طولانی را زنده نگه می‌دارد.

با deny-all، هیچ topicی بدون اجازهٔ صریح قابل خواندن یا نوشتن نیست؛ این تنظیم را تغییر ندهید مگر بخواهید سرور عمومی باشد. نام topic‌ها را حدس‌ناپذیر انتخاب کنید و برای هر سیستم کاربر یا توکن جدا داشته باشید. قانون پورت ۴۴۳ که در فایروال باز است در این پیکربندی استفاده نمی‌شود؛ اگر TLS را روی خود سرور راه نمی‌اندازید، آن را از فایروال شبکه ببندید.

دادهٔ مهم ntfy بسیار کم است: فایل server.yml و دیتابیس کاربران user.db در /opt/ntfy-data/etc. پیام‌ها موقت‌اند و از دست رفتنشان مشکلی ایجاد نمی‌کند. بکاپ کامل سرور از تب بکاپ پنل دستی ساخته می‌شود و فضای آن ساعتی ۲ تومان به ازای هر گیگابایت حساب می‌شود؛ جزئیات در صفحهٔ پشتیبان‌گیری. برای ntfy کپی دوره‌ای پوشهٔ etc هم کافی است.

برای انتقال به سرور جدید، پوشهٔ /opt/ntfy-data را منتقل کنید، همان ایمیج را اجرا کنید و رکورد DNS را به IP جدید برگردانید. چون اپ‌ها و اسکریپت‌ها با نام دامنه وصل شده‌اند، نه IP، هیچ تغییری در آن‌ها لازم نیست. همین دلیل خوبی است که از روز اول ntfy را با دامنه راه بیندازید.

از سمت ما: نصب ntfy خودکار است، اما به‌روزرسانی‌های بعدی با شماست؛ ایمیج با برچسب latest نصب می‌شود و برای نسخهٔ تازه باید ایمیج جدید را بگیرید و ntfy را با همان پورت و همان دو پوشه دوباره اجرا کنید. فایروال خودکار علاوه بر ۸۰، پورت ۴۴۳ را هم باز می‌کند که ntfy در این پیکربندی از آن استفاده نمی‌کند. سرور تک‌نودی است؛ اگر سرور ntfy خاموش شود، اعلان‌ها تا بازگشت آن نمی‌رسند. پس ntfy را روی سروری جدا از سرورهایی که پایش می‌کند نگه دارید.

از سمت ntfy: پیام‌ها برای تحویل‌اند نه آرشیو، و پس از مدت cache پاک می‌شوند. اعلان فوری در iOS به سرویس عمومی ntfy.sh وابسته است. اپ اندروید نسخهٔ فروشگاه گوگل برای اعلان پس‌زمینه از سرویس push گوگل هم کمک می‌گیرد؛ برای سرور شخصی گزینهٔ تحویل فوری را روشن کنید.