Mailcow؛ میل‌سرور کامل روی سرور ابری خودتان

فایروال پیش‌فرضی که برای نصب Mailcow آماده کرده‌ایم دقیقاً پورت‌های لازم برای پروتکل‌های ایمیل و پنل وب را باز می‌کند. اگر پروتکلی را استفاده نمی‌کنید، مثلاً POP3، می‌توانید پورتش را در فایروال شبکه ببندید:

سرورهای ایمیل بزرگ به ایمیلی که هویتش ثابت نشده اعتماد نمی‌کنند. حداقل‌های لازم: رکورد A برای نام میزبان، مثلاً mail.example.com، که به IP سرور اشاره کند؛ رکورد MX دامنه که به همین نام اشاره کند؛ رکورد SPF که بگوید فقط این سرور اجازهٔ ارسال از طرف دامنه را دارد؛ امضای DKIM که کلیدش را پنل Mailcow می‌سازد و شما رکورد TXT آن را منتشر می‌کنید؛ و رکورد DMARC که سیاست برخورد با ایمیل‌های جعلی را اعلام می‌کند. همهٔ این رکوردها را در مدیریت DNS رایگان ایران‌کلاد ثبت می‌کنید.

PTR یا Reverse DNS باید IP سرور را به همان نام میزبان برگرداند. این رکورد در اختیار صاحب IP است؛ در پنل ایران‌کلاد از تب شبکهٔ سرور درخواستش را ثبت می‌کنید و پس از بررسی ادمین، معمولاً در ۲ تا ۲۴ ساعت کاری، اعمال می‌شود. رکورد mail را پشت پروکسی لبه نبرید؛ پروتکل‌های ایمیل باید مستقیم به IP سرور برسند.

اسکریپتی که برای نصب یک‌کلیک Mailcow آماده کرده‌ایم Docker و Compose را نصب می‌کند، نسخهٔ رسمی mailcow-dockerized را در /opt/mailcow-dockerized می‌گیرد، فایل تنظیمات را با منطقهٔ زمانی Asia/Tehran می‌سازد و همهٔ سرویس‌ها را اجرا می‌کند. چون در لحظهٔ نصب دامنهٔ شما را نمی‌داند، یک نام میزبان موقت بر پایهٔ IP می‌گذارد که برای ایمیل واقعی قابل استفاده نیست.

پس از نصب، مقدار MAILCOW_HOSTNAME را در فایل mailcow.conf به نام میزبان واقعی تغییر دهید و سرویس‌ها را دوباره بالا بیاورید تا Mailcow برای همین نام گواهی Let’s Encrypt بگیرد. حساب پیش‌فرض مدیر با نام admin و رمز moohoo ساخته می‌شود؛ این رمز همه‌جا شناخته‌شده است و باید در اولین ورود عوض شود و احراز هویت دومرحله‌ای هم فعال شود.

Mailcow از حدود بیست سرویس جداگانه تشکیل شده است. بزرگ‌ترین مصرف‌کنندهٔ حافظه ClamAV است که پیوست‌ها را برای ویروس بررسی می‌کند و بعد از آن موتور جست‌وجوی متن کامل. با پلن pro همهٔ اجزا را فعال نگه می‌دارید؛ روی plus این دو را در mailcow.conf خاموش کنید. فضای دیسک را بر اساس مجموع سهمیهٔ صندوق‌ها و حدود ۲۰ گیگابایت برای خود سیستم برآورد کنید.

هزینه ساعتی از کیف پول کسر می‌شود. هر سرور ۵۰ گیگابایت ترافیک ماهانه دارد که برای ایمیل متنی یک تیم کوچک کافی است؛ پیوست‌های حجیم و انتقال صندوق‌های قدیمی آن را سریع‌تر مصرف می‌کنند.

انتخاب میان میل‌سرور شخصی و سرویس آماده بیشتر به تیم و حساسیت داده بستگی دارد تا به قیمت:

تا فعال شدن نصب یک‌کلیک، این مراحل را به ترتیب انجام دهید؛ ترتیب مهم است، چون گواهی SSL و PTR به DNS درست وابسته‌اند:

میل‌سرور هدف دائمی حملهٔ حدس رمز است. Mailcow یک سرویس داخلی دارد که IP‌های دارای تلاش ناموفق مکرر را موقتاً مسدود می‌کند، اما رمزهای ضعیف همچنان بزرگ‌ترین خطرند. برای کاربران سیاست رمز قوی بگذارید، احراز هویت دومرحله‌ای را برای پنل فعال کنید و برای برنامه‌هایی که فقط ارسال می‌کنند، رمز اپلیکیشن جداگانه بسازید.

پنل مدیریت را می‌توانید به IP‌های مشخص محدود کنید. Mailcow را مرتب با اسکریپت update.sh خودش به‌روز کنید و پیش از هر به‌روزرسانی بزرگ بکاپ بگیرید. اگر حسابی هک شود و هرزنامه بفرستد، IP سرور به فهرست‌های سیاه می‌رود و بیرون آمدن از آن‌ها زمان می‌برد؛ صف ارسال را در پنل زیر نظر داشته باشید.

ایمیل سازمانی دادهٔ حیاتی است. اسکریپت backup_and_restore.sh خود Mailcow از صندوق‌ها، دیتابیس، تنظیمات Rspamd و کلیدهای DKIM نسخه می‌گیرد؛ خروجی را مرتب به جایی بیرون از سرور ببرید. بکاپ خودکار روزانه برای سرورها نداریم؛ snapshot کامل سرور را دستی از تب بکاپ پنل می‌سازید و هر گیگابایت آن ساعتی ۲ تومان هزینه دارد. جزئیات در پشتیبان‌گیری. برای انتقال از میل‌سرور قبلی، Mailcow ابزار همگام‌سازی IMAP دارد که صندوق‌ها را از سرور قدیمی می‌کشد.

نصب یک‌کلیک Mailcow هنوز در فهرست سفارش نیست. Mailcow برای ارسال خبرنامه و ایمیل انبوه طراحی نشده است. تحویل به سرویس‌های خارجی تضمین‌شده نیست و دسترسی سرور به برخی سرویس‌های خارجی، مثل فهرست‌های سیاه یا به‌روزرسانی امضای ویروس، ممکن است گاهی محدود باشد.