نصب دروپال روی سرور ابری با یک خط فرمان

Drupal برای سایت‌های ساده هم کار می‌کند، اما قدرت واقعی‌اش وقتی دیده می‌شود که ساختار محتوا، سطح دسترسی یا تعداد زبان‌ها پیچیده باشد. چند سناریوی رایج که برایش Drupal را روی سرور خود اجرا می‌کنند:

دستور curl -fsSL https://iranclaud.ir/install/drupal | sudo bash یک اسکریپت شفاف و قابل خواندن را اجرا می‌کند. پیشنهاد ما این است که پیش از اجرا یک بار محتوای آن را باز کنید؛ هیچ مرحلهٔ پنهانی ندارد. اسکریپت idempotent است، یعنی اگر وسط کار قطع شد می‌توانید دوباره اجرایش کنید و مراحل انجام‌شده تکرار نمی‌شوند.

خروجی نهایی یک سایت Drupal آماده روی پورت ۸۰ است که نصب standard روی آن انجام شده و کاربر admin با رمز تصادفی دارد. جدول زیر اجزای اصلی را نشان می‌دهد:

اسکریپت نصب هزینه‌ای ندارد و فقط سرور ابری را می‌پردازید. صورت‌حساب ساعتی است و هر ساعت از کیف پول کسر می‌شود؛ قرارداد ماهانه یا پیش‌پرداخت لازم نیست و با حذف سرور محاسبه متوقف می‌شود. معادل ماهانه بر مبنای ۷۳۰ ساعت حساب شده است.

Drupal با PostgreSQL و PHP-FPM روی یک سرور اجرا می‌شود، پس RAM مهم‌ترین عامل است. پلن mini برای آزمایش و یادگیری کافی است، standard برای بیشتر سایت‌های سازمانی کوچک نقطهٔ شروع مناسبی است و اگر ماژول‌های زیاد، کاربران وارد شده یا ترافیک بالا دارید plus یا pro را انتخاب کنید. برای مقایسهٔ همهٔ سرویس‌ها به قیمت‌گذاری سر بزنید.

برای Drupal سه مسیر داریم که هر سه روی سرور اختصاصی اجرا می‌شوند اما میزان کاری که شما انجام می‌دهید فرق دارد. اسکریپت یک‌خطی همین صفحه کامل‌ترین نصب را می‌دهد. در تب اپلیکیشن‌های صفحهٔ سفارش هم Drupal هست که بعد از ساخت سرور نصب را خودکار شروع می‌کند، با MariaDB کار می‌کند و شما را به ویزارد نصب وب می‌رساند. مسیر سوم وب‌سایت آمادهٔ Drupal است.

جدول زیر تفاوت‌ها را خلاصه می‌کند تا بر اساس توان فنی تیم و میزان کنترلی که لازم دارید تصمیم بگیرید:

کل مسیر از ساخت سرور تا ورود به پنل مدیریت Drupal چند مرحلهٔ ساده دارد. دکمهٔ «ساخت سرور برای Drupal» در بالای همین صفحه، سیستم‌عامل درست را در فرم سفارش از پیش انتخاب می‌کند:

اسکریپت، Nginx را روی پورت ۸۰ و به‌عنوان سایت پیش‌فرض تنظیم می‌کند، پس سایت بلافاصله با IP سرور باز می‌شود. برای دامنهٔ واقعی، آن را در DNS مدیریت‌شده تعریف کنید و یک رکورد A به IP سرور بسازید. اگر هنوز دامنه ندارید، از بخش ثبت دامنه می‌توانید یکی بگیرید.

برای HTTPS پیشنهاد ما Edge Proxy است: پروکسی جلوی سایت قرار می‌گیرد، گواهی را مدیریت می‌کند و CDN و فایروال وب را هم اضافه می‌کند. پس از فعال شدن، در فایل settings.php مقدار trusted_host_patterns را با نام دامنهٔ خود تنظیم کنید تا Drupal فقط به همان نام پاسخ دهد.

اگر ترجیح می‌دهید گواهی را مستقیم روی سرور بگیرید، دسترسی root دارید و می‌توانید certbot یا هر ابزار دیگری را خودتان نصب کنید. وضعیت گواهی را بعداً با ابزار تست SSL بررسی کنید.

در این روش، سرور و Drupal کاملاً در اختیار شماست و به‌روزرسانی هسته و ماژول‌ها هم با خود شما است. خبر خوب این است که چون پروژه با Composer ساخته شده، به‌روزرسانی استاندارد و قابل تکرار است: با composer update بسته‌ها را به‌روز می‌کنید و با drush updatedb تغییرات دیتابیس را اعمال می‌کنید. اطلاعیه‌های امنیتی Drupal را دنبال کنید و وصله‌ها را با تأخیر اعمال نکنید.

اسکریپت چند قدم امنیتی پایه را از ابتدا انجام می‌دهد: رمزهای دیتابیس و ادمین تصادفی‌اند، فایل اطلاعات ورود فقط برای root خواناست و Nginx دسترسی به فایل‌های حساس و اجرای PHP در پوشهٔ فایل‌های آپلودی را مسدود می‌کند. PostgreSQL هم فقط روی خود سرور در دسترس است و پورتی برای اینترنت باز نمی‌کند.

بقیهٔ کارها پیشنهاد ما است: ورود SSH را فقط با کلید انجام دهید، در فایروال شبکه فقط پورت‌های لازم را باز بگذارید و برای هر ویرایشگر یک حساب جدا با کمترین مجوز لازم بسازید.

از تب «بکاپ» در صفحهٔ سرور هر زمان بخواهید یک نسخهٔ پشتیبان کامل از کل سرور می‌گیرید که کد، فایل‌های آپلودی و دیتابیس را با هم دارد. بازگردانی هم از همان تب انجام می‌شود. هزینهٔ فضای بکاپ بر اساس حجم محاسبه می‌شود؛ جزئیات در صفحهٔ بکاپ آمده است. بکاپ زمان‌بندی‌شدهٔ خودکار برای سرور ابری فعلاً ارائه نمی‌شود، پس قبل از هر به‌روزرسانی بزرگ یک نسخه بگیرید.

برای نسخهٔ مستقل از سرور، خروجی دیتابیس را با pg_dump و پوشهٔ sites/default/files را به‌صورت دوره‌ای در فضای ذخیره‌سازی ابری نگه دارید. Drush هم دستور sql:dump دارد که همین کار را با تنظیمات خود Drupal انجام می‌دهد.

برای انتقال یک سایت موجود، ابتدا با اسکریپت یک نصب تمیز بسازید تا Nginx‏، PHP و PostgreSQL آماده شوند. سپس کد پروژه یا فایل‌های composer.json و composer.lock را منتقل کنید، composer install بزنید و پوشهٔ فایل‌های آپلودی را کپی کنید. در پایان دیتابیس را بازگردانی و drush cache:rebuild را اجرا کنید.

نکتهٔ مهم نوع دیتابیس است. اگر سایت فعلی شما روی MySQL یا MariaDB است، دیتابیس را نمی‌توان مستقیم در PostgreSQL بازگردانی کرد. در این حالت یا MariaDB را خودتان روی سرور نصب کنید و settings.php را به آن وصل کنید، یا از MariaDB مدیریت‌شده استفاده کنید که بکاپ روزانهٔ خودش را دارد.

این سرویس یک نصب خودکار روی سرور شخصی شماست، نه Drupal مدیریت‌شده. پس از نصب، پایش، به‌روزرسانی، بهینه‌سازی و رفع خطای سایت با تیم خودتان است. همه‌چیز روی یک سرور اجرا می‌شود؛ اگر به جداسازی دیتابیس یا چند نود نیاز دارید، باید معماری را خودتان طراحی کنید یا کلاستر اختصاصی را بررسی کنید.

اسکریپت فقط برای Ubuntu 24.04 نوشته شده و روی توزیع‌های دیگر تست نشده است. ارسال ایمیل از Drupal هم به یک سرویس SMTP نیاز دارد که باید جداگانه تنظیم شود؛ برای این کار می‌توانید از SMTP ایران‌کلاد استفاده کنید.