Yacht؛ مدیریت Docker با چند کلیک، بدون خط فرمان

کارهای روزمره‌ای که Yacht بدون خط فرمان ممکن می‌کند:

Yacht در فهرست اپلیکیشن‌های سفارش سرور فعال است و نصبش کاملاً خودکار انجام می‌شود. وقتی در گام دوم سفارش Yacht را انتخاب می‌کنید، پس از روشن شدن سرور اسکریپت نصب روی Ubuntu 22.04 بستهٔ docker.io را نصب و سرویس Docker را فعال می‌کند، یک رمز تصادفی ۲۰ کاراکتری برای مدیر می‌سازد و آن را در فایل /etc/yacht-admin-pw با دسترسی فقط برای root نگه می‌دارد. دریافت ایمیج در صورت قطعی موقت شبکه چند بار تکرار می‌شود تا نصب نیمه‌کاره نماند.

سپس یک volume نام‌دار به اسم yacht ساخته و Yacht از ایمیج selfhostedpro/yacht با سیاست راه‌اندازی دوباره unless-stopped اجرا می‌شود: پورت ۸۰۰۰ داخلی روی پورت ۸۰۰۱ سرور منتشر می‌شود، سوکت /var/run/docker.sock و volume به پوشهٔ /config وصل می‌شوند و حساب مدیر با ایمیل admin@yacht.local و همان رمز تصادفی ساخته می‌شود؛ رمز پیش‌فرض عمومی‌ای در کار نیست. قانون فایروالی که پورت ۸۰۰۱ را باز می‌کند هم خودکار روی سرور اعمال می‌شود.

نتیجه در تب اپلیکیشن صفحهٔ سرور نمایش داده می‌شود: آدرس ورود با IP واقعی سرور، ایمیل و رمز مدیر. پس از ورود، به بخش تنظیمات بروید و متغیرهای قالب مثل مسیر پایهٔ ذخیرهٔ داده را تعیین کنید تا برنامه‌ها داده‌هایشان را در پوشه‌ای مرتب روی سرور نگه دارند. اگر روزی بخواهید Yacht را از نو بسازید، همین مقادیر جدول زیر را با یک دستور docker run دستی تکرار کنید؛ volume نام‌دار yacht تنظیمات قبلی را نگه می‌دارد.

Yacht رایگان است و هزینه فقط اجارهٔ ساعتی سرور است. خود Yacht حافظهٔ کمی می‌گیرد و روی پلن mini به‌راحتی اجرا می‌شود، اما دلیل نصب Yacht اجرای برنامه‌های دیگر است و اندازهٔ سرور را همان‌ها تعیین می‌کنند. یک خبرخوان و یک مدیر رمز روی mini جا می‌شوند؛ Nextcloud یا سرور رسانه با تبدیل ویدئو دست‌کم standard و معمولاً plus می‌خواهد.

دیسک هم مهم است: هر ایمیج چند صد مگابایت جا می‌گیرد و داده‌های برنامه‌ها مثل عکس و فیلم به‌سرعت رشد می‌کنند. ارتقای پلن بعداً بدون نصب دوباره ممکن است. برای برآورد هزینهٔ ماهانه از ماشین‌حساب هزینه استفاده کنید.

ابزارهای وب برای Docker هر کدام سلیقهٔ متفاوتی دارند:

Yacht پس از نصب فهرست قالب خالی یا محدودی دارد و قدرت آن به فهرست‌هایی است که اضافه می‌کنید. در بخش قالب‌ها نشانی یک فایل JSON با قالب نسخهٔ ۲ Portainer را وارد کنید؛ Yacht آن را می‌خواند و برنامه‌ها را با آیکون و توضیح نشان می‌دهد. فهرست‌های جامعه صدها برنامهٔ خودمیزبان را پوشش می‌دهند و هر وقت خواستید آن‌ها را به‌روز می‌کنید.

پیش از Deploy، هر قالب را با دقت بخوانید: پورتی که منتشر می‌کند با برنامهٔ دیگری تداخل نداشته باشد، volume‌ها به پوشه‌ای بروند که در بکاپ شما هست و رمزهای پیش‌فرض قالب را عوض کنید. متغیرهای قالب در تنظیمات Yacht، مثل مسیر پایهٔ داده، کمک می‌کنند همهٔ برنامه‌ها زیر یک پوشه بمانند تا بکاپ و انتقال ساده شود.

مهم‌ترین نکتهٔ امنیتی Yacht این است که هر کس به آن وارد شود، کنترل کامل سرور را دارد؛ چون Yacht از طریق سوکت Docker می‌تواند برنامه‌ای با دسترسی به کل فایل‌سیستم اجرا کند. پس رمز مدیر را طولانی و یکتا بگذارید، نصب خودکار پورت ۸۰۰۱ را برای همه باز می‌کند تا بلافاصله بتوانید وارد شوید؛ پس از اولین ورود، این قانون را در تب فایروال سرور یا فایروال شبکه به IP خودتان محدود کنید و Yacht را بی‌دلیل در اینترنت عمومی رها نکنید.

Yacht روی پورت ۸۰۰۱ و با http در دسترس است، در حالی که پروکسی لبه فقط به پورت ۸۰ سرور وصل می‌شود. اگر دسترسی با دامنه و گواهی SSL می‌خواهید، nginx را روی سرور نصب کنید تا پورت ۸۰ را به ۸۰۰۱ برساند، زیردامنه را در DNS به سرور اشاره دهید و پروکسی را روشن کنید. برای لایهٔ ورود دومرحله‌ای، Authelia را جلوی آن بگذارید.

برنامه‌هایی که با Yacht بالا می‌آورید هم پورت‌های خودشان را منتشر می‌کنند؛ هر پورت تازه را آگاهانه در فایروال باز کنید.

دو چیز را باید بکاپ گرفت: تنظیمات خود Yacht در volume نام‌دار yacht، و مهم‌تر از آن دادهٔ برنامه‌هایی که با Yacht نصب کرده‌اید، در volume‌ها یا پوشه‌های سرور. بکاپ کامل سرور را هر وقت خواستید از تب بکاپ پنل بسازید؛ بکاپ خودکار زمان‌بندی‌شده برای سرور ابری فعال نیست و فضای بکاپ ساعتی ۲ تومان به ازای هر گیگابایت حساب می‌شود. جزئیات در صفحهٔ پشتیبان‌گیری.

برای انتقال به سرور تازه، Docker و Yacht را آنجا نصب کنید، پوشه‌های داده را با rsync منتقل کنید و برنامه‌ها را با همان قالب و همان مسیرهای volume دوباره Deploy کنید. اگر برنامه‌ها را به‌صورت پروژهٔ Compose تعریف کرده باشید، انتقال ساده‌تر است چون فایل تعریف را هم کنار داده می‌برید.

نصب خودکار فقط خود Yacht را آماده می‌کند: فهرست قالب، دامنه و گواهی SSL را خودتان اضافه می‌کنید و Yacht روی http و پورت ۸۰۰۱ در دسترس است. Yacht فقط همان سروری را مدیریت می‌کند که رویش نصب شده، یک حساب مدیر دارد و نسخه‌هایش هنوز آلفا برچسب می‌خورند؛ برای محیط تیمی یا تولیدی جدی، ابزار کامل‌تری انتخاب کنید.

Yacht جایگزین دانستن Docker نیست. وقتی برنامه‌ای بالا نمی‌آید، لاگ آن را در Yacht ببینید، اما گاهی لازم است با SSH وارد سرور شوید و دستورهای Docker را مستقیم اجرا کنید. اگر فقط به Docker نیاز دارید و رابط وب نمی‌خواهید، نصب یک‌کلیک Docker در صفحهٔ سفارش فعال است.