Woodpecker CI؛ CI/CD سبک با فایل YAML روی سرور خودتان

کارهای رایجی که در فایل .woodpecker.yaml تعریف می‌شوند:

مسیر زیر همان کاری است که اسکریپت آمادهٔ ما انجام می‌دهد، به‌علاوهٔ پیکربندی سرویس مخزن کد که اسکریپت به شما می‌سپارد. روی سرور ابری Ubuntu بسته‌های docker.io و docker-compose-v2 را نصب و سرویس Docker را فعال کنید. با openssl یک رشتهٔ تصادفی ۶۴ کاراکتری بسازید؛ این رمز مشترکی است که agent با آن به server معرفی می‌شود.

در سرویس مخزن کد یک برنامهٔ OAuth بسازید. در Gitea این کار از تنظیمات کاربر و بخش برنامه‌ها انجام می‌شود و آدرس بازگشت باید مسیر authorize روی آدرس عمومی Woodpecker باشد. سپس در /opt/woodpecker یک فایل Compose بنویسید: سرویس server با ایمیج woodpeckerci/woodpecker-server، پورت ۸۰۰۰ برای وب و ۹۰۰۰ برای agentها، متغیر آدرس عمومی، رمز agent، متغیرهای فعال‌سازی Gitea با آدرس و شناسه و رمز OAuth، و یک volume برای پوشهٔ /var/lib/woodpecker. سرویس agent با ایمیج woodpecker-agent، آدرس server روی پورت ۹۰۰۰، همان رمز و دسترسی به سوکت Docker.

با docker compose up -d سرویس‌ها را بالا بیاورید، پورت ۸۰۰۰ را در تب فایروال سرور باز کنید و با حساب مخزن کد وارد شوید. متغیر WOODPECKER_ADMIN را برابر نام کاربری خودتان بگذارید تا مدیر شوید.

Woodpecker رایگان است و هزینه فقط اجارهٔ ساعتی سرور است. خود server و agent کمتر از چند صد مگابایت حافظه می‌گیرند، اما هر step یک ایمیج Docker تازه بالا می‌آورد و کامپایل یا نصب وابستگی‌ها RAM و دیسک می‌خواهد. پلن mini برای آزمایش و پروژه‌های اسکریپتی کوچک کافی است؛ برای تیم واقعی standard را پیشنهاد می‌کنیم و اگر پروژهٔ Java‏، Android یا Node بزرگ دارید plus.

دیسک را دست‌کم نگیرید: ایمیج‌های Docker و کش‌های build به‌سرعت جمع می‌شوند. یک کرون هفتگی برای پاک کردن ایمیج‌های بی‌استفاده بگذارید. برای مقایسهٔ هزینهٔ یک سرور بزرگ با چند agent کوچک از ماشین‌حساب هزینه کمک بگیرید.

انتخاب ابزار CI بیشتر به اندازهٔ تیم و محل نگه‌داری کد بستگی دارد:

در ریشهٔ مخزن فایلی به نام .woodpecker.yaml بسازید یا اگر چند workflow جدا می‌خواهید، پوشهٔ .woodpecker را با چند فایل YAML. ساده‌ترین شکل یک بخش steps است که هر step نام، ایمیج و فهرست دستورها دارد؛ مثلاً step تست با ایمیج golang و دستور go test. با بخش when تعیین می‌کنید هر step فقط روی شاخهٔ اصلی، روی tag یا روی درخواست ادغام اجرا شود.

برای سرویس‌های کمکی مثل دیتابیس تست، بخش services را اضافه کنید؛ Woodpecker آن‌ها را پیش از step‌ها بالا می‌آورد و با نام سرویس در دسترس می‌گذارد. secret‌ها را در تنظیمات مخزن تعریف و با from_secret به متغیر محیطی step وصل کنید. اگر stepی کند است، ایمیجی بسازید که وابستگی‌ها از پیش داخلش باشند تا هر بار دانلود نشوند.

اسکریپت آمادهٔ ما ثبت‌نام آزاد را روشن می‌گذارد تا اولین ورود آسان باشد؛ این یعنی هر کسی که در سرویس مخزن کد حساب دارد می‌تواند وارد Woodpecker شود. پس از ورود خودتان، WOODPECKER_OPEN را false کنید یا با متغیر سازمان‌های مجاز، ورود را به اعضای سازمان خودتان محدود کنید.

agent به سوکت Docker دسترسی دارد و هر pipeline عملاً می‌تواند روی آن سرور هر کاری بکند. pipeline مخازن fork‌شده از افراد ناشناس را بدون تأیید اجرا نکنید؛ Woodpecker برای این حالت گزینهٔ نیاز به تأیید دارد. اگر چنین کدی را build می‌کنید، agent را روی سرور جدا بگذارید.

رابط وب روی پورت ۸۰۰۰ و با http کار می‌کند، در حالی که پروکسی لبه فقط به پورت ۸۰ سرور وصل می‌شود. nginx را روی سرور نصب کنید تا پورت ۸۰ را به ۸۰۰۰ برساند، زیردامنه را در DNS به سرور اشاره دهید و پروکسی را روشن کنید. آدرس عمومی Woodpecker و آدرس بازگشت OAuth را هم به همین دامنهٔ https تغییر دهید. پورت ۸۰۰۰ را پس از آن در فایروال ببندید.

دادهٔ Woodpecker، یعنی فهرست مخازن، secret‌ها و تاریخچهٔ اجرا، در پوشه‌ای است که به /var/lib/woodpecker سرویس server وصل کرده‌اید؛ با SQLite این یک فایل دیتابیس است. خود pipeline‌ها در مخزن کد هستند و بکاپ نمی‌خواهند. بکاپ کامل سرور را هر وقت خواستید از تب بکاپ پنل بسازید؛ بکاپ خودکار زمان‌بندی‌شده برای سرور ابری فعال نیست و فضای بکاپ ساعتی ۲ تومان به ازای هر گیگابایت حساب می‌شود. جزئیات در صفحهٔ پشتیبان‌گیری.

اگر از Drone می‌آیید، ساختار فایل‌ها بسیار شبیه است و بیشتر pipeline‌ها با تغییر نام فایل و چند کلید کار می‌کنند. از CI ابری خارجی هم انتقال ساده است: هر job را به یک step با ایمیج مناسب تبدیل کنید و secret‌ها را در Woodpecker دوباره بسازید.

نصب یک‌کلیک Woodpecker فعلاً در صفحهٔ سفارش فعال نیست و راه‌اندازی امروز دستی است. Woodpecker برای ورود به یک سرویس مخزن کد وابسته است و بدون آن کار نمی‌کند؛ اگر کد را فقط روی کامپیوتر خودتان نگه می‌دارید، ابتدا Gitea را راه بیندازید.

Woodpecker به وسعت Jenkins افزونه ندارد و برای سناریوهای خاص، مثل build روی macOS یا ویندوز، به agent جداگانه با backend مناسب نیاز دارید. در شبکه‌هایی که دسترسی به Docker Hub کند یا محدود است، دریافت ایمیج‌ها می‌تواند build‌ها را کند کند؛ یک رجیستری میانی یا ایمیج‌های از پیش دریافت‌شده کمک می‌کند.