MinIO؛ ذخیره‌ساز سازگار با S3 روی سرور اختصاصی خودتان

MinIO در عمل بیشتر در این نقش‌ها استفاده می‌شود:

پس از روشن‌شدن سرور، اسکریپت نصب Docker را نصب و ایمیج رسمی MinIO را با سیاست راه‌اندازی دوباره پس از ریبوت اجرا می‌کند. داده‌ها در یک پوشه روی دیسک سرور ذخیره می‌شوند و با به‌روزرسانی ایمیج از بین نمی‌روند. یک رمز تصادفی ۲۴ کاراکتری برای مدیر ساخته و در فایلی با دسترسی محدود روی سرور نگه داشته می‌شود و هم‌زمان در تب «اپلیکیشن» پنل نمایش داده می‌شود.

قوانین فایروال ورودی برای پورت‌های API و کنسول هم خودکار اضافه می‌شوند تا بلافاصله بتوانید وصل شوید. همهٔ این‌ها را بعداً با دسترسی root کامل می‌توانید تغییر دهید.

MinIO برای اجرا حافظهٔ زیادی نمی‌خواهد و از پلن mini در فهرست اپلیکیشن‌ها قابل انتخاب است. عامل اصلی انتخاب پلن، دیسک است؛ چون هر چه ذخیره می‌کنید روی همان دیسک سرور می‌نشیند. از دیسک هر پلن چند گیگابایت را سیستم‌عامل و Docker برمی‌دارند. دیسک جداگانه (Block Storage) فعلاً ارائه نمی‌شود، پس برای فضای بیشتر باید پلن بزرگ‌تری بگیرید.

اگر برنامه‌های زیادی هم‌زمان فایل آپلود و دانلود می‌کنند، پلن‌هایی با هستهٔ بیشتر پاسخ سریع‌تری می‌دهند. نصب رایگان است و فقط اجارهٔ ساعتی سرور از کیف پول کسر می‌شود؛ معادل ماهانه بر مبنای ۷۳۰ ساعت است. ترافیک خروجی سرور هم سهم ماهانهٔ مشخصی دارد و مصرف آن را در تب ترافیک پنل می‌بینید.

ایران‌کلاد یک سرویس Object Storage مدیریت‌شده و مستقل هم دارد که با MinIO روی سرور شما ارتباطی ندارد. هر دو API سازگار با S3 دارند؛ تفاوت در این است که چه کسی سرور را نگه می‌دارد و هزینه چطور حساب می‌شود:

کل کار از پنل انجام می‌شود و جز یک فایل تنظیمات در برنامهٔ خودتان، به خط فرمان نیاز ندارد:

API و کنسول در نصب پیش‌فرض روی http هستند؛ یعنی کلیدها و فایل‌ها بدون رمزگذاری منتقل می‌شوند. برای استفادهٔ جدی، یک زیردامنه مثل s3.example.com را در مدیریت DNS به سرور اشاره دهید و یک reverse proxy با گواهی SSL جلوی پورت ۹۰۰۰ بگذارید؛ Nginx Proxy Manager این کار را ساده می‌کند. راه دیگر، قراردادن گواهی در پوشهٔ certs خود MinIO است که HTTPS را مستقیم فعال می‌کند.

حساب مدیر اصلی را فقط برای مدیریت نگه دارید. برای هر برنامه یک کلید دسترسی جدا بسازید و سیاستش را به همان باکت و همان عملیات لازم محدود کنید؛ اگر کلیدی لو رفت، فقط همان را باطل می‌کنید. در نسخه‌های اخیر نسخهٔ متن‌باز، کنسول وب بیشتر برای مرور فایل‌هاست و مدیریت کاربران، سیاست‌ها و قوانین چرخهٔ عمر با ابزار خط فرمان mc انجام می‌شود.

پورت ۹۰۰۱ کنسول نیازی ندارد برای همه باز باشد. در فایروال شبکه آن را فقط برای IP دفتر یا خانهٔ خودتان باز کنید و اگر از پروکسی استفاده می‌کنید، پورت ۹۰۰۰ را هم فقط برای پروکسی و سرورهای برنامه باز بگذارید.

چون نصب تک‌دیسک است، MinIO خودش نسخهٔ دوم از داده‌ها نگه نمی‌دارد. ساده‌ترین بکاپ، همگام‌سازی دوره‌ای باکت‌ها با دستور mc mirror یا rclone sync به یک مقصد دیگر است؛ مثلاً یک باکت در Object Storage یا سرور MinIO دوم در یک پلن دیگر. نسخه‌بندی باکت هم در برابر حذف یا بازنویسی اشتباهی محافظت می‌کند، اما جای بکاپ بیرونی را نمی‌گیرد.

از تب بکاپ پنل هم می‌توانید بکاپ کامل سرور بسازید. بکاپ خودکار زمان‌بندی‌شده نداریم؛ هر بکاپ را خودتان دستی می‌گیرید و نگه‌داری آن ساعتی ۲ تومان برای هر گیگابایت هزینه دارد. چون بکاپ کامل سرور شامل همهٔ داده‌های MinIO می‌شود، برای حجم‌های بزرگ این هزینه را در نظر بگیرید. جزئیات در صفحهٔ پشتیبان‌گیری.

برای انتقال داده از یک سرویس S3 دیگر به MinIO، هر دو را در rclone یا mc به‌عنوان مقصد تعریف کنید و یک mirror اجرا کنید؛ ساختار باکت و مسیر فایل‌ها حفظ می‌شود و برنامه فقط به endpoint تازه نیاز دارد.

نصب یک‌کلیک MinIO را در حالت تک‌سرور و تک‌دیسک راه می‌اندازد؛ دسترس‌پذیری بالا، افزونگی بین دیسک‌ها و تکثیر خودکار بین چند سرور ندارد. ظرفیت به دیسک پلن محدود است و دیسک جداگانه فعلاً ارائه نمی‌شود. نصب فقط هنگام سفارش سرور تازه انجام می‌شود و روی سرور موجود باید دستی نصب کنید.

ایمیج MinIO در زمان نصب از آخرین نسخهٔ منتشرشده گرفته می‌شود و پس از آن به‌روزرسانی با خودتان است. پروژهٔ MinIO در سال‌های اخیر امکانات کنسول و شیوهٔ انتشار نسخهٔ متن‌باز را تغییر داده است؛ پیش از تکیهٔ طولانی‌مدت، وضعیت انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی را در سایت پروژه بررسی کنید. اگر نمی‌خواهید درگیر این موارد باشید، سرویس مدیریت‌شده گزینهٔ ساده‌تری است.